Το έπος της εξόδου της Ιεράς πόλεως του Μεσολογγίου το 1826 και η αυτοθυσία των Ελλήνων έναντι του κατακτητή αποτελούν ένα κορυφαίο γραπτό μνημείο του αγώνα υπέρ πίστεως και πατρίδος. Ένα σύμβολο αγωνιστικότητας, ηρωισμού και θυσιαστικού πνεύματος και ελευθεροσύνης. Αποτελεί την σημαντικότερη ευσυνειδησία των Ελλήνων. Κατά πολλούς αποκαλείται και ολοκαύτωμα!

Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων, από την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου, γράφτηκαν και μελλοποιήθηκαν οι στίχοι του παρακάτω τραγουδιού, σαν ελάχιστος φόρος τιμής στους Ελεύθερους πολιορκημένους!

στίχοι: Κώστας Χαλαστάνης
μουσική: Κωνσταντίνος Σαμψών
ερμηνεία: e-vocal by AI

(c)+(p) 2026 Konstantin Samson info@kSamson.gr https://kSamson.gr

ΕΞΟΔΟΣ (στίχοι)

Αποκλεισμένοι βρίσκονται,
στο Μεσολόγγι μέσα,
δεν τους φοβίζει ο εχθρός,
μα η πείνα δεν έχει μπέσα.

Παλεύουνε σαν τα θεριά,
άντρες αγριεμένοι,
γυναίκες γέροι και παιδιά,
όλοι αντρειωμένοι.
όλοι αντρειωμένοι.

Απ’ έξω είναι ο εχθρός,
σκυλιά αγριεμένα,
γαβγίζουν και πυροβολούν,
όλα είναι καμένα.
όλα είναι καμένα.

Μα σαν τελείωσε η τροφή,
γάτες σκυλιά ποντίκια,
αποφασίσαν τολμηρά,
έξοδο μες τη νύχτα.

Οι άντρες κίνησαν μπροστά,
στη μέση γυναίκες και παιδιά,
θάνατος μόνο από σπαθιά,
παρά η μαύρη η σκλαβιά.
παρά η μαύρη η σκλαβιά.

Και ο Καψάλης πίσω κει,
στην μπαρουταποθήκη,
σαν πλησιάζει ο εχθρός,
φωτιά και λυτρωμός.
φωτιά και λυτρωμός.

Δόξα σε όλους και τιμές,
που δώσαν τη ζωή τους,
ελεύθεροι να είμαστε,
αιώνια η θύμησή τους.
αιώνια η θύμησή τους.

Δόξα σε όλους και τιμές,
που δώσαν τη ζωή τους,
ελεύθεροι να είμαστε,
αιώνια η θύμησή τους.
αιώνια η θύμησή τους.