ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ κ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
Aγιον Πάσχα 2026
Αγαπητοί μου Πατέρες και Αδελφοί,
Παιδιά μου εν Κυρίω αγαπημένα,
Η λαμπρή ημέρα, που σε λίγο ανατέλλει, θα βρεί τον τάφο του Εσταυρωμένου κενό, τον λίθο του μνημείου αποκεκυλισμένο και τον θάνατο υποταγμένο στην ζωηφόρο δύναμη του Αναστημένου Χριστού. Αυτήν την ώρα θεριεύει στις ψυχές μας ο πόθος του ερχομού της Κυριακής της Αναστάσεως, της πιο χαρμόσυνης, της πιο θριαμβευτικής, της πιο ελπιδοφόρας ημέρας του χρόνου, της «Εορτής των Εορτών» και της «Πανηγύρεως των Πανηγύρεων».
Κατά την διάρκεια της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος που προηγήθηκε, ακολουθήσαμε τον Χριστό μας στο εκούσιο Πάθος Του. Κι αν δεν βρεθήκαμε τότε στο Πραιτώριο, γνωρίζουμε καλά την οδύνη και την μοναξιά Του. Είναι το ίδιο διαχρονικό ανθρώπινο μαρτύριο, το προερχόμενο, όμως, από τα δίκαια αποτελέσματα της εγωπάθειας και της απιστίας μας. Και αν δεν βρεθήκαμε στον Γολγοθά κατά την φοβερή εκείνη ώρα, γνωρίζουμε καλά το σκοτάδι που σκέπασε την γη κατά την στιγμή του «τετέλεσται». Είναι το ίδιο σκοτάδι που σκιάζει την ανθρωπότητα του 21ου αιώνα, την συντετριμμένη και εξουθενωμένη από την ηχώ των πολέμων.
Σήμερα, όμως, τα μάτια μας υψώνονται προς τον ουρανό. Σήμερα, το σκοτάδι της λύπης δεν βρίσκει θέση στην καρδιά μας. Σήμερα πανηγυρίζουμε την Ανάσταση της ζωής! Ο Αναστάς εκ των νεκρών Χριστός, μας αποκαλύπτει πως καμία νύχτα δεν είναι αιώνια, πως ποτέ δεν πεθαίνει η ελπίδα και πως πάντα υπάρχει ένας δρόμος που οδηγεί προς το Φως.
Αυτό το Φως αποτελεί την πεμπτουσία της πίστεώς μας και με αυτό γαλουχήθηκε το Γένος μας, με αποτέλεσμα να αποκτήσει ακλόνητη πίστη και ακράδαντη αντοχή, ακόμα και στις πιο σκοτεινές περιόδους της ιστορίας του. Κάθε αγώνας που έδωσαν οι πρόγονοί μας εναντίον της σκλαβιάς και της βαρβαρότητος γεννήθηκε και ενδυναμώθηκε από την βεβαιότητα της Αναστάσιμης νίκης. Κάθε πολεμική σύγκρουση, κατά την διάρκεια των τετρακοσίων χρόνων της σκληρής τυραννίας, ενισχύθηκε από την απόλυτη πεποίθηση πως, η διαφύλαξη της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και όλων εκείνων των χαρακτηριστικών που κάνουν τον άνθρωπο να ομοιάζει με τον Δημιουργό Του, αξίζουν κάθε θυσία.
Η Ανάσταση του Χριστού είναι το Φως που διαρκώς καλεί τον άνθρωπο σε αγώνα για τα μεγάλα και τα υψηλά ιδανικά. Είναι το ίδιο Φως που ακτινοβολεί και νοηματοδοτεί την Έξοδο του Μεσολογγίου, που εφέτος εορτάζουμε πανηγυρικά την διακοσιοστή της Επέτειο. Ήταν τότε, που ο ηρωισμός των Ελευθέρων Πολιορκημένων αντικατέστησε την απελπισία της πολιορκίας, μεταβάλλοντας το τέλος σε νέα αρχή.
Όπως ο Χριστός, όταν κατήλθε στον Άδη, διέσχισε το έρεβος του θανάτου, έτσι και εκείνοι, σε μια στιγμή που αποτέλεσε για ολόκληρη την ανθρωπότητα ύψιστο ορόσημο ηρωισμού, διέσχισαν το σκοτάδι της βαρβαρότητος και αναζήτησαν «Έξοδο» προς το Φως του Ηλίου της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Και, όπως οι Άγιοι αποτελούν τους Ήρωες της πίστεώς μας, έτσι και οι ηρωικοί Εξοδίτες αναδείχτηκαν ως οι «Άγιοι» της ιστορίας μας.
Για τους ανθρώπους, μια θυσία καταλήγει σε ένα ένδοξο αλλά και τραγικό τέλος. Η δόξα στεφανώνει συχνά πρόσωπα και λαούς. Δεν μπορεί όμως να αντισταθεί στο γεγονός του θανάτου. Για εμάς, όμως, η θυσία, με πρώτη εκείνην του Κυρίου μας, οδηγεί σε μια νέα ζωή και σε μια έκρηξη χαράς, η οποία κατακλύζει τα σύμπαντα και πλημμυρίζει την καρδιά του κάθε πιστού με την βεβαιότητα της αιωνιότητος.
Πρόκειται για την ίδια χαρά, που πλημμύρισε και την καρδία της Υπεραγίας Μητέρας του Κυρίου μας. Τιμούμε την Παναγία ως Μητέρα της Ζωής, καθώς έφερε στον κόσμο τον Σωτήρα μας Χριστό. Το ξημέρωμα όμως εκείνης της ημέρας, όπου, κατά την παράδοση, αντίκρυσε μαζί με τις άλλες Μυροφόρες το κενό μνημείο, κατέστη και η Μητέρα της χαράς.
Με υπέροχο τρόπο, ο ιερός υμνωδός αναγγέλλει έναν δεύτερον Ευαγγελισμό προς εκείνην. Στον πρώτο, ο αρχάγγελος Γαβριήλ της απευθύνει το «Χαίρε», αναγγέλλοντάς της την εκ Πνεύματος Αγίου σύλληψη του Λόγου του Θεού στα παρθενικά της σπλάχνα. Τώρα, όμως, στον δεύτερο Ευαγγελισμό, με ένα νέο «Χαίρε», της αναγγέλει την Ανάσταση του Υιού της. Ποια χριστιανική ψυχή μένει ασυγκίνητη από αυτό το χαρμόσυνο άγγελμα; Ποια πιστή καρδιά δεν αισθάνεται πρόθυμη να εγκαταλείψει όλες τις μάταιες χαρές αυτού του κόσμου και να σπεύσει να προσκυνήσει την Υπεραγία Θεοτόκο, την στιγμή, κατά την οποία ακούει την πασχάλια αναγγελία:
«Αγνή Παρθένε χαίρε και πάλιν ερώ, χαίρε
ο σος Υιός ανέστη τριήμερος εκ τάφου»!
Αδελφοί μου,
Η σημερινή λαμπρή ημέρα αποτελεί την έναρξη της πιο χαρμόσυνης, της πιο φωτοφόρου, της πιο ζωογόνου περιόδου του ορθοδόξου εκκλησιαστικού έτους. Οι επόμενες σαράντα ημέρες αποτελούν, κατ΄ εξοχήν, πρόσκληση συναντήσεως με τον Αναστάντα Χριστό και πρόγευση παραδείσιας χαράς.
Ιδιαιτέρως όμως εφέτος, εμείς, τα μέλη της τοπικής μας Εκκλησίας, θα έχουμε την ξεχωριστή ευλογία βιώσεως της μοναδικής Αναστάσιμης χαράς από μια επιπλέον πηγή: Όπως όλοι γνωρίζουμε η Εφέστιος Ιερά Εικόνα της Παναγίας, της επωνομαζομένης «Άξιον Εστί», από τον Ιερό Ναό του Πρωτάτου του Αγίου Όρους πρόκειται να επισκεφθεί την Ιερά μας Μητρόπολη· θα εκτεθεί σε ευλαβική προσκύνηση στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου ώστε να αποδοθεί η αρμόζουσα τιμή στην μοναδική θυσία των Ελευθέρων Πολιορκημένων κατά την ηρωική Έξοδο αλλά και να αποτελέσει για όλους μας, τους απογόνους των Εξοδιτών, ξεχωριστή ευλογία και στήριγμα στην ζωή μας.
Ως πνευματικός Πατέρας, σας προτρέπω με όλη μου την καρδιά, ενωμένοι «εν ενί στόματι και μια καρδία», να βρεθούμε ταπεινοί προσκυνητές ενώπιον της πανίερης θαυματουργού Εικόνος της και να αποθέσουμε στην χάρη της «την πάσαν ελπίδα μας».
Η επίσκεψη της Ιεράς Εικόνος του «Άξιον Εστί» στον ευλογημένο τόπο μας ας αποτελέσει προσωπική ευκαιρία πνευματικής ενισχύσεως και παρηγορίας από την Μητέρα Θεού προκειμένου, η Ανάσταση του Υιού της να καταυγάσει τις ψυχές μας με Φως από το δικό Του άκτιστο Φως και να πληρώσει ολόκληρη την ύπαρξή μας με χαρά από την δική της μητρική χαρά, την Αναστάσιμη και αδαπάνητη.
Καλή και ευλογημένη Ανάσταση!
Με όλη μου την πατρική αγάπη,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ