«Η σημερινή ημέρα είναι ιστορική για την τοπική μας Εκκλησία και όλως ιδιαιτέρως για το Ιερό αυτό Μοναστικό Καθίδρυμα της Παναγίας μας, της επονομαζομένης Ελεούσης. Πέρασαν χρόνια πολλά από την εκδημία του τελευταίου Ηγουμένου, Γέροντος Ιεροθέου Σπανομήτσου και το Μοναστήρι στερήθηκε της παρουσίας μοναστικής αδελφότητος και μονίμου Εφημερίου. Παρέμεινε όμως όρθιο, ζωντανό και ανοιχτό, ένας εύδιος λιμένας μέσα σε αυτά τα απόκρημνα βράχια για να υποδέχεται τις ψυχές των πιστών, οι οποίες αντιμετωπίζουν τις τρικυμίες του βίου και προσεύχονται σ’ αυτό το απάνεμο λιμάνι της Παναγίας για να αντλήσουν θάρρος, δύναμη, κουράγιο και απαντοχή», ανέφερε μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός το βράδυ της Πέμπτης 17ης Ιουλίου 2025, κατά την Ακολουθία της Μοναχικής Κουράς του νέου Μοναχού της Ιεράς Μονής Αγίας Ελεούσης Κλεισούρας Αιτωλικού.
Ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στην ακολουθία του Εσπερινού στο Καθολικό της Ιεράς Μονής και στη συνέχεια τέλεσε την Μοναχική Κουρά του κ. Αναστασίου Γοργολίτσα, στον οποίο έδωσε το μοναχικό όνομα Ιγνάτιος. Ο νέος Μοναχός που θα εγκαταβιώσει στο ιστορικό αυτό Μοναστήρι της Παναγίας θα δώσει νέα ζωή στην Ιερά Μονή και θα συνεχίσει την παράδοση των παλαιών Πατέρων που διηκόνησαν σε αυτήν.
Ο Σεβασμιώτατος, κατά την προσφώνησή του, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Αυτό που σήμερα βιώσαμε είναι η ανταπόκριση του Θεού στην προσωπική μας επιθυμία και ικεσία. Διότι από την πρώτη στιγμή ο πόθος και η επιθυμία μας υπήρξε, αυτός ο κατά πάντα ιερός, ιστορικός και παναγιοσκέπαστος χώρος που βρίσκεται εν τω μέσω της Ιεράς Πόλεως του Μεσολογγίου και της πόλεως του Αγρινίου, να πάψει να είναι ορφανός και να αποκτήσει και πάλι την μοναστική αίγλη που του αρμόζει. Και ο Θεός εισήκουσε της δεήσεώς μας και ανταποκρίθηκε στην καρδιακή μας προσευχή και οδήγησε τα βήματα ενός νέου φερέλπιδος, ικανού και μορφωμένου, που εκ κοιλίας μητρός του θα μπορούσαμε να πούμε, αγάπησε αυτήν εδώ την Ιερά Μονή και εδώ σε αυτόν τον τόπο έλαβε την πρώτη κλίση και αισθάνθηκε τα πρώτα σκιρτήματα του πόθου και της επιθυμίας της μοναχικής αφιερώσεως.
Αυτός εδώ ο τόπος, ο οποίος συνδυάζει με έναν μοναδικό τρόπο την ιστορική μνήμη με την δυναμική της πίστης, διακηρύσσει διαχρονικά το ένδοξο παρελθόν της περιοχής μας και τους ήρωες που στάθηκαν γενναίοι, τολμηροί και ασυμβίβαστοι μπροστά στον εχθρό. Θυσίασαν τα πάντα και σύζυγο και παιδιά και οικογένεια για να σώσουν τους αδελφούς τους, τους σκλαβωμένους και πολιορκημένους. Αυτός εδώ ο τόπος έγινε η καταφυγή τους. Τον αγίασαν με τα δάκρυα της δικής τους προσευχής και ήρθε έπειτα και η επίσκεψη της Παναγίας μας, που επέλεξε αυτά τα βράχια για να εμφανιστεί το Ιερό και Θαυματουργό της Εικόνισμα και να μεταβληθεί η περιοχή σε μία νοητή κολυμβήθρα μέσα στην οποία εισέρχονται οι πιστοί για να λάβουν την Θεομητορική ευλογία και να απολαύσουν τις ευεργεσίες, που η Παναγία μας απλόχερα προσφέρει σε όλα ανεξαιρέτως τα πνευματικά της τέκνα».
Ο Μητροπολίτης κ. Δαμασκηνός εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους έδωσε στον νέο Μοναχό το όνομα Ιγνάτιος, εμφανώς συγκινημένος ανέφερε: «του έδωσα σήμερα το όνομα του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου, προς τιμήν του Γέροντος μου, Μητροπολίτου Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνατίου. Μία εσπέρα της εορτής της Αγίας Μαρίνας, όπως σήμερα, και εκείνος έλαβε το μοναχικό σχήμα και έλαβε το όνομα Ιγνάτιος από τα χέρια του Γέροντός του, Μητροπολίτου Καλλινίκου. Δεν είχα συνειδητοποιήσει, όταν ορίσαμε την μοναχική κουρά αυτήν τη σύμπτωση, αλλά τελικά διαπιστώνω, ότι από τούδε και στο εξής μια κοινή πορεία θα συνδέει το νέο αδελφό και μοναχό Ιγνάτιο με τον Μητροπολίτη Δημητριάδος. Και θέλω να σε ευχαριστήσω θερμά, αγαπητό μου παιδί, που δέχθηκες να λάβεις το όνομα αυτό.
Η πρώτη αιτία ήταν, διότι συνειδητοποίησα, ότι μέσα στην ψυχή σου υπήρχε η φλόγα της αγάπης του Χριστού. Ένας θείος έρωτας, όπως τον αισθάνθηκε ο Άγιος Ιγνάτιος και έγραψε «ο εμός έρως εσταύρωται». Διαπίστωσα, ότι είσαι και εσύ κατά χάρη θεοφόρος, αφού φέρεις μέσα στην ψυχή σου την αγάπη για το Θεό και τον πόθο της αφοσιώσεως και της αφιερώσεως.
Γνωρίζεις πολύ καλά τί σημαίνει να αγαπάς τον Θεό και να είσαι έτοιμος να μαρτυρήσεις γι’ αυτήν την αγάπη, όπως μαρτύρησε και ο Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος και είμαι σίγουρος ότι και στη δική σου καρδιά είναι χαραγμένο το υπερπάν όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Θέλησα όμως να σου δώσω το όνομα αυτό και ανέμενα αυτή την ώρα για να είναι το δικό μου αντίδωρο σε όλα όσα ο Γέροντάς μου τελεσιούργησε στην αναξιότητά μου. Με παρέλαβε και εμένα 22 ετών, όπως παραλαμβάνω τώρα εγώ εσένα και κάτω από την πατρική του σκέπη ανδρώθηκα, ωρίμασα, διηκόνησα. Κοντά του διδάχθηκα πολλά από τις αρετές που κοσμούν τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του.
Ωφελήθηκα διακονώντας τον με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, καταθέτοντας κάθε ικμάδα των σωματικών και πνευματικών μου δυνάμεων. Τον είδα να αγωνίζεται για το καλό της Εκκλησίας. Να υπερασπίζεται τα δίκαιά της, να διδάσκει την ενότητα και να θυσιάζεται γι’ αυτήν, να υλοποιεί μεγαλόπνοα σχέδια πρωτότυπης ιεραποστολικής δράσης, με σκοπό ο Λόγος του Θεού να διαδίδεται και να μεταφέρεται σε κάθε ψυχή και σε κάθε καρδιά.
Τον είδα να αγωνίζεται και να αγωνιά για τους νέους, για τους μαθητές, για τους φοιτητές, για τους νέους οικογενειάρχες. Άκουσα τους παλμούς της καρδιάς του να κτυπούν με αγάπη για την λατρεία και συνειδητοποίησα το φιλακόλουθο της ζωής του και της παρουσίας του μέσα στην Εκκλησία. Με ενέπνεε πάντοτε η σωφροσύνη του, η διάθεσή του να δικαιολογεί τους πάντες, η επιθυμία του να αναγνωρίζει μόνο τα θετικά στοιχεία των ανθρώπων, η αγάπη του για την ζωντανή εικόνα του Θεού, τον κάθε άνθρωπο. Μπροστά στην αγάπη αυτή καταργούσε διαφορές, γκρέμιζε τείχη και ύψωνε μόνο γέφυρες, με σκοπό ο κάθε άνθρωπος πλησίον του και εντός της Εκκλησίας να λάβει την αγάπη, το έλεος και τη συγνώμη του Θεού.
Ό,τι είμαι και ό,τι απολαμβάνω στη ζωή μου, το οφείλω σε εκείνον. Γι’ αυτό θα ήθελα να του ανταποδώσω σήμερα όλα όσα τελεσιούργησε στην αναξιότητά μου, χαρίζοντάς σου αυτό το όνομα. Να γνωρίζεις, ότι κάθε φορά που θα σε καλώ Ιγνάτιε, εκείνον θα ενθυμούμαι και με τον τρόπο αυτό η παρουσία του θα είναι δίπλα μου, όπως αισθάνομαι την προσευχή του να με ενισχύει, την πατρική του αγάπη και μέριμνα και αγωνία να με στηρίζουν.
Είμαι σίγουρος, ότι όταν λάβεις και τη δική του ευχή θα συνειδητοποιήσεις πως θα έχεις και εκείνον ως προστάτη, αλλά και ως παράδειγμα φωτεινό στην μοναχική σου βιοτή και πολιτεία».
Ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε θερμά τους γονείς και την οικογένεια του Μοναχού Ιγνατίου, γιατί προσέφεραν τον υιό τους στην αγία μας Εκκλησία, λέγοντας ότι ο Επίσκοπος θα είναι πατέρας στοργικός για το παιδί τους.
Ξεχωριστά ευχαρίστησε και τον πνευματικό πατέρα του νέου μοναχού, τον Αρχιμ. Λαυρέντιο Καρανάσιο, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως για την συγκατάθεσή του, λέγοντας, ότι με την διάκριση που τον ξεχωρίζει θα τον καθοδηγεί πάντοτε με σοφία και σύνεση.
Ευχαρίστησε επίσης όλους τους Κληρικούς, τους πολυμελείς χορούς των Ιεροψαλτών και όλους όσοι ανηφόρισαν μέχρι την Ιερά Μονή για να συμμετάσχουν στην Κουρά του νέου Μοναχού, προτρέποντάς τους «να προσεύχεστε για τον νέο Μοναχό Ιγνάτιο, να τον αξιώνει ο Θεός να παραμείνει σταθερός και αμετακίνητος στις υποσχέσεις που σήμερα έδωσε» και ευχήθηκε και άλλοι νέοι να αισθανθούν μέσα στην καρδιά τους αυτή την κλίση που ο Θεός και η Παναγία μας απευθύνει και να ακολουθήσουν το παράδειγμα του αδερφού μας Ιγνατίου, γιατί έχει ανάγκη η τοπική μας Εκκλησία τέτοιες αφιερώσεις.
Ολοκληρώνοντας, απευθυνόμενος στον νέο Μοναχό ανέφερε: «Ίσχυε, λοιπόν, και ανδρίζου αγαπητό μας παιδί Ιγνάτιε Μοναχέ. Θα σε στηρίζουμε πάντοτε με την αγάπη μας. Θα σε συντροφεύει πάντοτε η προσευχή μας. Θα σταθούμε στο πλάι σου συνοδοιπόροι και συνοδίτες της μοναχικής βιοτής και πολιτείας σου. Και σε λίγες ημέρες θα σου προσφέρουμε και την χάρη της Ιερωσύνης, τον πρώτο βαθμό του Διακόνου, για να υπηρετείς και εντός του Ιερού Βήματος, να διακονείς την Θεία Λατρεία, τα έργα της φιλανθρωπίας, τον Επίσκοπό σου, αλλά κυρίως και προπάντων αυτήν την Ιερά Μονή, που τόσο αγαπάς και είμαι σίγουρος, ότι θα αποτελεί πλέον το δικό σου σπίτι, την προσωπική σου έπαλξη, το δικό σου καταφύγιο».
Η εις Διάκονον Χειροτονία του Μοναχού Ιγνατίου θα τελεσθεί, αύριο, Σάββατο, 19 Ιουλίου 2025, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου.
Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου χοροστάτησε στην Ακολουθία του Όρθρου και προεξήρχε στην Θεία Λειτουργία το Σάββατο 19 Ιουλίου 2025, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός. Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας χειροτόνησε στον βαθμό του Διακόνου τον Μοναχό Ιγνάτιο Γοργολίτσα, Αδελφό της Ιεράς Μονής Αγίας Ελεούσης Κλεισούρας Αιτωλικού.
Ο νέος Διάκονος, κατά την προσφώνησή του, ευχαρίστησε συγκινημένος τους γονείς τους, την οικογένειά του, τους συγγενείς και τους φίλους του, που όλα αυτά τα χρόνια στάθηκαν κοντά του και καλλιέργησαν τον πόθο του για την Ιερωσύνη. Ιδιαιτέρως αναφέρθηκε στον πνευματικό του πατέρα, Αρχιμ. Λαυρέντιο Καρανάσιο, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως. Ξεχωριστά αναφέρθηκε στον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. Δαμασκηνό και τον ευχαρίστησε για την αγάπη και την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του, που επέδειξε από την πρώτη στιγμή της Ενθρονίσεώς του και τέλος ζήτησε τις προσευχές όλων για την κατά Θεόν πορεία του.
Ο Μητροπολίτης κ. Δαμασκηνός, κατά την αντιφώνησή του, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην πρώτη γνωριμία του με τον νέο Διάκονο, κατά την οποία διαπίστωσε την ευλάβεια και τον πόθο του για την Ιερωσύνη, καθώς και στα πολλά χαρίσματα με τα οποία τον έχει προικίσει η Χάρη του Θεού.
Στη συνέχεια της ομιλίας του καταθέτοντας πατρικές παραινέσεις και συμβουλές προς το νέο Διάκονο διατύπωσε σκέψεις από την θεολογική διδασκαλία του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου, του οποίου το όνομα έλαβε ο νέος Διάκονος κατά την μοναχική του Κουρά και πλέον αποτελεί τον ουράνιο προστάτη του.
«Ολόκληρη η ζωή του Αγίου Ιγνατίου είναι μία μικρογραφία της ιερατικής διακονίας, γιατί η Ιερωσύνη έχει αφετηρία την Αγία Τράπεζα και κατάληξη τo μαρτύριο.
Ως Επίσκοπός της Αντιοχείας ο Άγιος Ιγνάτιος αγάπησε το Ιερό Θυσιαστήριο, την Θεία Λατρεία, το Μυστήριο της Αναιμάκτου Θυσίας και ξεκίνησε απ’ αυτήν την αφετηρία για να καταλήξει στη Ρώμη, στον τόπο, όπου ο Θεός επέτρεψε μαρτυρικά να ολοκληρώσει τη ζωή του.
Να ενθυμείσαι λοιπόν πάντοτε, ότι η Ιερωσύνη είναι η απαρχή της διακονίας σου και το τέλος θα πρέπει να είναι το μαρτύριό σου. Ο Άγιος Ιγνάτιος έγινε ο κατ’ εξοχήν πατέρας της ευχαριστιακής θεολογίας της Εκκλησίας, αλλά πόθησε τόσο πολύ το μαρτύριο, που παρακαλούσε τους αδελφούς της Ρώμης να μην εμποδίσουν τα φρικτά βασανιστήρια, γιατί ήξερε, ότι μέσα στην Θεία Λειτουργία προσέφερε τον ίδιο τον Χριστό, ενώ στο μαρτύριό του θα προσφερόταν ο ίδιος για τον Χριστό.
Θέλω να σου υπενθυμίσω και ένα άλλο στοιχείο από την εκκλησιολογική θεολογική σκέψη του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου. Η Εκκλησία, αγαπητό μου παιδί, στηρίζεται στην Ευχαριστία, αλλά ταυτόχρονα είναι και ιεραρχική. Είναι ευχαριστιακή αλλά είναι και ιεραρχική. Ο Άγιος Ιγνάτιος ταυτίζει την Εκκλησία με το Θυσιαστήριο και δεν μπορεί να διαχωρίζει κανείς την Εκκλησία από το Θυσιαστήριο, αφού η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού και μέλη του είμαστε όλοι μας. Αυτή η ευχαριστιακή συγκρότηση του Σώματος και του Αίματος του Χριστού επιτελείται μόνο μέσα από το μυστήριό της Θείας Ευχαριστίας.
Η Εκκλησία δεν μπορεί να διδάσκει αν πρώτα δεν ιερουργεί τον Λόγο του Θεού. Δεν μπορεί να φιλανθρωπεύει τους ανθρώπους, αν δεν τελεί το Μυστήριό της Θείας Ευχαριστίας. Η Εκκλησία δεν είναι ένας κοινωνικός οργανισμός, ένα φιλανθρωπικό κατάστημα ή ένα εκπαιδευτικό κέντρο. Είναι η ευχαριστιακή κοινότητα, η οποία εμφαίνεται κάθε φορά που τελείται το Μυστήριό της Θείας Ευχαριστίας, αλλά ταυτόχρονα η Εκκλησία είναι και ιεραρχική. Το πολίτευμά της είναι ιεραρχικό. Χρωστάμε στον Άγιο Ιγνάτιο την διάκριση των τριών βαθμών της Ιερωσύνης. Είναι ο πρώτος που μίλησε για τον Επίσκοπο, τους Πρεσβυτέρους και τους Διακόνους. Και μάλιστα τοποθετεί τον Επίσκοπο εις τύπον και τόπον Χριστού, τους Πρεσβύτερους εις τύπον των Αγών Αποστόλων και τους Διακόνους εις τύπον των Αγγέλων.
Σήμερα λαμβάνεις τον πρώτο βαθμό της Ιερωσύνης, αυτόν του Διακόνου. Να ενθυμείσαι πάντοτε, ότι η Εκκλησία στηρίζεται στην ευχαριστιακή της αποστολή και ταυτόχρονα στην ιεραρχική της ιδιότητα. Για μικρό χρονικό διάστημα θα διακονήσεις ως Διάκονος και στη συνέχεια ως Πρεσβύτερος. Φρόντισε το χρονικό αυτό διάστημα της διακονίας σου να είναι όπως το θέλει ο Θεός, με υπακοή, με ταπείνωση, με διάκριση, με αγάπη, με σωφροσύνη και με δικαιοσύνη.
Και μία άλλη βασική σκέψη, που ως διδασκαλία προσέλαβε η Εκκλησία μας από τον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο θα ήθελα να σου υπενθυμίσω. Είναι η σχέση που έχει η Εκκλησία με τον Επίσκοπο και ο Επίσκοπος με την Εκκλησία.
Ο Άγιος Ιγνάτιος έθεσε τον θεμελιώδη θεολογικό λίθο πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε η εκκλησιολογική και επισκοποκεντρική διάσταση της διδασκαλίας του. Δεν υπάρχει τοπική Εκκλησία χωρίς τον Επίσκοπο, όπως δεν μπορεί να υπάρξει Επίσκοπος χωρίς την τοπική Εκκλησία.
Η σχέση του Επισκόπου με την τοπική Εκκλησία είναι η σχέση του Ουρανίου Πατρός με τον Υιό και Λόγο Του. Αυτή η ένωση και αυτή η ενότητα τελεσιουργούνται μέσα από το Μυστήριό της Θείας Ευχαριστίας, όπου ο Επίσκοπος είναι προεστώς και ταυτόχρονα προεστώς του ευχαριστιακού σώματος της Εκκλησίας. Ο Άγιος Ιγνάτιος μας διδάσκει, ότι μόνο μέσα από αυτή την πνευματική σχέση μπορεί να καρποφορήσει κάθε καλό μέσα στην Εκκλησία. Αν κανείς αποφασίσει να αρνηθεί αυτή την πνευματική σχέση του Επισκόπου με τον Ιερό Κλήρο και με το χριστεπώνυμο πλήρωμα, τότε τον διάβολο λατρεύει και το έργο του Διαβόλου εξυπηρετεί.
Γι’ αυτό, λοιπόν, να θυμάσαι, ότι η κανονική σχέση με τον Επίσκοπό σου δεν είναι διοικητική ή διεκπαιραιωτική. Είναι καθ’ όλα πνευματική και ευχαριστιακή. Όποιος το συνειδητοποιήσει αυτό, τότε πραγματικά μπορεί να απαλλαγεί από τον εωσφορικό εγωισμό της καταστροφικής υπερηφάνειας και αλαζονείας, της αυτάρκειας και της ατομοκεντρικότητος. Ο Άγιος Ιγνάτιος θα το πει ξεκάθαρα, ότι χρέος του κάθε πιστού είναι να διατηρεί την ενότητα και αλίμονο σε εκείνον που διαταράσσει την ενότητα της Εκκλησίας και καλλιεργεί κακοδοξίες, αντιπάθειες, αντιπαλότητες, συγκρουσιακές συμπεριφορές μέσα στην Εκκλησία.
Τέλος, αγαπητό μου παιδί, θέλω να σου υπενθυμίσω, ότι ο Άγιος Ιγνάτιος πορευόμενος προς το μαρτύριό του και έχοντας φθάσει σε μία εξαιρετική ωριμότητα σώματος, πνεύματος και καρδίας δεν παύει να εκφράζει μέχρι τέλος την ταπείνωσή του. Χαρακτηρίζει τον εαυτό του μαθητή. Μαθητεύει, πορευόμενος προς τη Ρώμη. Μαθητεύει ενώ συγγράφει για να στηρίξει τις Εκκλησίες, τις οποίες για τελευταία φορά επισκέπτεται.
Να έχεις πάντοτε την ταπείνωση και τη διάθεση μαθητείας του Αγίου Ιγνατίου ως πρόκληση και ταυτόχρονα ως επιθυμία της ιερατικής σου ζωής και διακονίας. Έχεις τάλαντα και χαρίσματα πολλά, με τα οποία σε έχει προικίσει ο Θεός. Έχεις εξαιρετικές ικανότητες. Να έχεις την συναίσθηση, ότι τα πάντα τα οφείλεις στον Θεό και τίποτα στον εαυτό σου.
Όσο θα χαμηλώνεις το βλέμμα σου προς τη γη και θα υψώνεις την προσευχή σου στο Θεό, ο Διάβολος δεν θα μπορέσει να σε παρασύρει. Όσο θα διατηρείς το ταπεινό φρόνημά σου, η εργασία σου θα είναι αποδεκτή και καρποφόρος. Οι άνθρωποι θα αναπαύονται σε σένα, θα στρέφονται σε σένα για να αναζητήσουν την πραότητα, τη γλυκύτητα, την ηρεμία, αλλά και τη σιγουριά της αλήθειας και της πίστης που πρέπει να εμπνέει ο κάθε κληρικός».
Ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τους Ιερείς που συμμετείχαν στην Θεία Λειτουργία και στο Μυστήριο της Χειροτονίας. Ξεχωριστά ευχαρίστησε τον Πνευματικό Πατέρα του π. Ιγνατίου, τον Ιεροκήρυκα, Αρχιμ. Λαυρέντιο Καρανάσιο. Ευχαρίστησε τους Ιεροψάλτες που πλαισίωσαν τα δύο Αναλόγια του Ιερού Ναού και απέδωσαν εξαιρετικά τους ύμνους της ημέρας. Επίσης, ευχαρίστησε τους γονείς του νέου Διακόνου, την οικογένειά του και όλους τους συγγενείς και τους φίλους του που κατέκλυσαν τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό για να συμπροσευχηθούν στον Μυστήριο της Χειροτονίας του.
Ολοκληρώνοντας την προσλαλιά του ανέφερε: «Από εδώ και στο εξής θα είσαι και εσύ ένα επίλεκτο μέλος της ιερατικής μας οικογένειας. Θα διακονείς στο Μοναστήρι της Ελεούσας και γνωρίζω πόσα όνειρα έχεις για αυτό τον τόπο. Θα προσεύχομαι ο Θεός να τα πραγματώσει. Ξέρεις και εσύ τους δικούς μου οραματισμούς και είμαι σίγουρος, ότι η Παναγία μας θα βοηθήσει να γίνουν πραγματικότητα οι οραματισμοί και των δύο μας και αυτός ο ιερός μοναστηριακός χώρος να ζωντανέψει, να αποκτήσει Αδελφότητα και τα κτίρια του να φιλοξενήσουν ιεραποστολικές δράσεις της Ιεράς Μητροπόλεως. Είναι το κατ’ εξοχήν προσκύνημα της τοπικής μας Εκκλησίας. Εσύ θα αναλάβεις αυτό το φορτίο και είμαι σίγουρος, ότι κοντά σου θα έρθουν και άλλοι και η Ελεούσα θα αποκτήσει τη μοναστική αδελφότητα που της αξίζει. Ο λαός θα αναπαύεται και θα βιώνει και θα εισπράττει το έλεος του Θεού και η Παναγία θα μεσιτεύει για όλους».