ierotheos4

Ποιμαντορική εγκύκλιος Μητροπολίτη Ναυπάκτου για την Πρωτοχρονιά

Ι­ε­ρο­θε­ος

ε­λε­ω Θε­ου Ε­πι­σκο­πος και Μη­τρο­πο­λι­της

της Θε­ο­σω­στου Ι­ε­ρας Μη­τρο­πο­λε­ως Ναυ­πα­κτου και Α­γι­ου Βλα­σι­ου

 

Προς τους Κληρικούς, μοναχούς και λαικούς της Ι­ε­ρας Μη­τρο­πο­λε­ως μας

 

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Ευφρόσυνη και η σημερινή ημέρα με την εορτή της Περιτομής του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και την εορτή του Μεγάλου Βασιλείου, Αρχιεπισκόπου Καισαρείας της Καπ­παδοκίας. Με αυτές τις δύο εορτές, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και του φίλου του Χριστού, δηλαδή του Μεγάλου Βασιλείου, αρχίζει και ο νέος χρόνος 2022 και ευχόμαστε να είναι ευλογημένος από τον Τριαδικό Θεό.

Με την νέα αυτήν χρονιά αφήνουμε πίσω μας τα λυ­πηρά της προηγούμενης χρονιάς και αρχίζουμε με νέες και χρηστές ελπίδες για την νέα χρονιά, τόσο για μας, όσο και για την Εκκλησία, την πατρίδα μας και ολόκληρη την οικουμένη.

Αυτήν την ημέρα θα ήθελα να αναφερθώ σε έναν λόγο του Μεγά­λου Βασιλείου που εορτάζει σήμερα περί του ότι, παρά την αναγκαιότητα των υλικών πραγμάτων για την ζωή μας, εν τούτοις δεν πρέπει να προ­σκολλόμαστε σε αυτά, γιατί έχουμε δημιουρ­γηθή με άλλες υψηλές προδιαγραφές, για το αιώνιο. Φυσικά, χρησιμο­ποι­ούμε όλα όσα μας προσφέρονται για την συντή­ρησή μας στον κόσμο αυτόν, αλλά πρέπει να γνωρίζουμε ότι έχουμε υψηλό προορισμό.

Μεταξύ των άλλων στον λόγο αυτόν ο Μέγας Βασίλειος ορίζει τι είναι ο άνθρωπος και ποιος είναι ο προορισμός του. Ο άνθρωπος είναι νούς που ενδύθηκε με την κατάλληλη και ταιριαστή σάρκα, διαπλάσσεται από τον πάνσοφο τεχνίτη από τους μητρικούς κόλπους, και ο καιρός του τοκετού τον φέρει στο φως από τους σκοτεινούς εκείνους θαλάμους. Δεν γίνεται τίποτε μόνο του, αλλά γίνεται με την δημιουργική ενέργεια του Θεού.

Στην συνέχεια ο Μέγας Βασίλειος παρουσιάζει ποιος είναι ο σκοπός της δημιουργίας του ανθρώπου και ποιο είναι το νόημα της υπάρξεώς του.

Κατ’ αρχάς τονίζει για το ποια είναι η σχέση του ανθρώ­που με την κτίση. Λέγει: «Τούτο άρχειν ετάχθη των επί γης. Τούτω γυμνάσιον αρετής η κτίσις υφήπλωται». Δηλαδή, ο άνθρωπος έχει ταχθή από τον Θεό να κυβερνά όλα εκείνα που είναι στην γη, και μάλιστα όλη η κτίση έχει απλωθή μπροστά στον άνθρωπο, ώστε αυτή να είναι γυμναστήριο για την αρετή του.

Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι εξαρτημένος από την κτίση, δεν μπορεί να είναι δούλος της κτίσεως, αλλά πρέπει να την θεωρή ως γυμναστήριο για να αυξάνεται στην αρετή.

Έπειτα, σκοπός του ανθρώπου είναι να έχη σχέση με τον Θεό, να μη ζη αυτόνομα. Λέγει ο Μέγας Βασίλειος: «Τούτω κείται νόμος μιμείσθαι τον πλάστην εις δύναμιν, και την εν ουρανοίς ευταξίαν σκιαγραφείν επί γης». Δηλαδή δόθηκε νόμος στον άνθρωπο να μιμήται όσον είναι δυνατόν τον πλάστη του, και να σκιαγραφή επάνω στην γη την ουράνια ευταξία.

Αυτός είναι ένας υπέροχος λόγος που δείχνει το πως πρέπει να ζη ο άνθρωπος. Έχει μέσα του τον νόμο, που είναι η φυσική του κατάσταση για να μιμήται τον Δημιουργό του και να ιχνογραφή, να ζωγραφίζη στην γη την ευταξία που επικρατεί στον ουρανό, δηλαδή να μιμήται τους αγγέλους και τους αγίους.

Πέρα από αυτά ο άνθρωπος πρέπει να σκέπτεται ότι θα δώση λόγο των πράξεών του στον Δημιουργό του στον κα­τάλληλο καιρό. Λέγει: «Τούτο εντεύθεν καλούμενον απα­νίσταται. Τούτο τω του πέμψαντος Θεού παρίσταται βήματι. Τούτο ευθύνεται, τούτο δέχεται την των ενταύθα πεπο­λιτευμένων αντίδοσιν». Δηλαδή, ο άνθρωπος είναι προσωρινός εδώ στην γη και θα κληθή να ανέβη στον ουρανό και θα παραστή στο βήμα του Χριστού, και φυσικά θα κριθή και θα λάβη ανταπόδοση γι’ αυτά που έπραξε όσο ζούσε στην γη.

Πρόκειται για μια μεγαλόπνοη θεώρηση του ανθρώπου από τον Μέγα Βασίλειο, που είναι διδασκαλία της Εκκλησίας περί του ανθρώπου, όπως παρουσιάζεται στην Αγία Γραφή και την όλη παράδοσή της. Ο άνθρωπος δεν είναι ένα μέρος του παρόντος κόσμου, δεν είναι εξάρτημα της φύσεως, αλλά δημιουργήθηκε από τον Θεό για να είναι άρχοντας της φύσεως και να πορεύεται σε Αυτόν. Η αποστολή του εδώ στον κόσμο είναι να σκιαγραφή στην γη «την εν ουρανοίς ευταξίαν».

Είναι επίκαιρος αυτός ο λόγος του εορταζομένου ση­με­ρα Μεγάλου Βασιλείου. Η επικαιρότητα αυτού του μηνύμα­τος συνδέεται με το ότι οι σύγχρονοι Χριστιανοί έχουμε κατεβάσει πολύ το επίπεδο της ζωής μας. Ασχολούμαστε ολοκληρωτικά με την καθημερινότητα, η οποία μας κατα­βροχθίζει, ο νούς μας είναι σκοτισμένος, αφού ταυτίζεται με την λογική, τα πάθη και το περιβάλλον, πράγμα που συνιστά την πτώση‧ είμαστε δούλοι της κτίσεως αντί να κυριαρχούμε επάνω σε αυτήν‧ ξεχνάμε τον νόμο που μας έχει δοθή για να μιμούμαστε τον δημιουργό μας και κάνουμε δικούς μας νόμους για να θέτουμε στο περιθώριο της ζωής μας τον Θεό‧ θέτουμε δικούς μας κανόνες αντί να ζούμε κατά το θέλημα του Θεού‧ και νομίζουμε ότι θα ζήσουμε πολλά χρόνια πάνω στην γη, και όταν θα έλθη η ώρα του κοινού χρέους, μερικοί πι­στεύουν ότι θα οδηγηθούν στο «απόλυτο μηδέν», σε μια ζωή χωρίς Θεό, και χωρίς λο­γο­δοσία των πράξεών μας.

Μάλιστα, όλες οι συζητήσεις για την πανδημία και τον τρόπο αντιμετωπίσεώς της, προσελκύουν απόλυτα το ενδια­φε­ρον μας, ωσάν να είμαστε αυθύπαρκτα όντα, χωρίς να δώσουμε αναφορά σε κανέναν, και χωρίς να έχουμε μέλλον.

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Ο νέος χρόνος μας δίνει την αφορμή να σκεφθούμε τι είμαστε και πως πρέπει να ζούμε. Είμαστε δημιουργημένοι από τον Θεό για να ζήσουμε αιωνίως μαζί Του, πρέπει να ζούμε κατά Θεόν και θα δώσουμε λόγο σε Αυτόν για όσα κάνουμε εδώ στην γη στο σύντομο χρονικό διάστημα που θα ζήσουμε.

Γι’ αυτό την ημέρα αυτήν εύχομαι καλή και ευλογημένη χρονιά, όπως το έκανα στην αρχή, και να εφαρμόσουμε την εντολή που έδωσε ο Απόστολος Παύλος στον μαθητή του Τιμόθεο: «Αγωνίζου τον καλόν αγώνα της πίστεως‧ επιλαβού της αιωνίου ζωής» (Α΄Τιμ. στ΄, 12).

 

Με πατρικές ευχές

Ο Μητροπολίτης

+ Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ