c1030

Μνημείο του Γεωργίου Νικολού Βαρνακιώτη στην Βόνιτσα

Την πόλη της Βόνιτσας κοσμεί, έπειτα από αρκετές δεκαετίες πλέον η ιστορική πέτρα του στρατηγού Γεωργίου Νικολού Βαρνακιώτη , η οποία έχει τοποθετηθεί στον κεντρικό δρόμο της πόλεως (δίπλα από το Γυμνάσιο -Λύκειο Βόνιτσας ) και γίνεται αντιληπτή από τον επισκέπτη , που καταφθάνει από την Πάλαιρο ή την Λευκάδα και την Ήπειρο.
Στο παρελθόν και συγκεκριμένα από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και τα μισά της δεκαετίας του 1990 το μνημείο του Γεωργίου Βαρνακιώτη κοσμούσε την παραλία της Βόνιτσας.

Πάνω στην πέτρα έχει τοποθετηθεί ψηφιδωτή εικόνα του Γεωργίου Βαρνακιώτη, η οποία αποτελεί δωρεά του Θεόδωρου Λιότσου εις μνήμην του Φωταρά και της Σοφίας Λιότσου.
Ευχαριστούμε τον Θεόδωρο Λιότσο για αυτή του την τιμητική δωρεά προς τον Δήμο Ακτίου Βόνιτσας και προς τον ήρωα και στρατηγό Γεωργίου Νικολού Βαρνακιώτη. Είναι σημαντικό να αποδίδονται τιμές για τους ήρωες του 1821 με αυτό τον σπουδαίο τρόπο.
Τις επόμενες ημέρες θα ολοκληρωθεί το μνημείο με τοποθέτηση επένδυσης πέτρας στην βάση του και τοποθέτηση στύλου με την ελληνική σημαία . Το επόμενο διάστημα θα ορισθεί και η ημερομηνία της εκδήλωσης (που είχε αναβληθεί) έτσι ώστε της αρχές Σεπτεμβρίου να πραγματοποιηθεί η γιορτή μνήμης προς τον στρατηγό Γεωργίου Νικολού Βαρνακιώτη.

Σύμφωνα με τις ιστορικές μας γνώσεις, ο Γεώργιος Βαρνακιώτης γεννήθηκε το 1780 στο ορεινό χωριό Βάρνακας Ξηρομέρου, ήταν γιος του Νικολού Βαρνακιώτης και γόνος ιστορικής Αρματολικής οικογενείας. Αδέλφια του ήταν ο Γιάννης, χιλίαρχος το 1822, ο οποίος και πέθανε το 1825 από ανίατη ασθένεια και, ο Γιώτης ο οποίος το 1830 ήταν χιλίαρχος και πέθανε το 1839 με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη στη βασιλική Φάλαγγα {ΦΕΚ. 26 /1836, σελ.107}.

Ήταν, κατά τον Α.Π. Κουτσαλέξη «Διαφέροντα τινά ιστορήματα, εκδ. 1882», παχύς, προκοίλης και ωραίος στην όψη.

Είχε οριστεί το 1815 από τον Αλή Πασά Ιωαννίνων Αρματολός στην επαρχία του Ξηρομέρου. Επιπροσθέτως στην έναρξη της επανάστασης (1821) έλαβε μέρος ως επικεφαλής ικανού στρατιωτικού Σώματος Ξηρομεριτών σε πολλές μάχες όπως στη Βόνιτσα (29-30 Μαΐου 1821), στην απελευθέρωση της Άρτας 17 Νοεμ. 1821 στην Άρτα (16 Νοεμβρίου 1821), στο Μακρυνόρος – Λαγκάδα (12 Φεβρ. 1821 & 18 Ιουνίου 1821), στο Κομπότι (8 Ιουνίου 1821), στην απελευθέρωση του Βραχωρίου (9-11 Ιουνίου 1821), στον Καρβασαρά (9 Ιουνίου 1821), στην Πλάκα Σουλίου (27 Ιουλίου 1821), στο Πέτα της Άρτας (15 Ιουλίου 1821 και 4 Ιουλίου 1822) και θριάμβευσε κυριολεκτικά στον Αετό Ξηρομέρου (9 Αυγούστου 1822), αλλά και στο Λουτράκι Κατούνας (27 Αυγούστου 1822).

Ως Αρματολός Ξηρομέρου υπήρξε μυημένος στην Φιλική Εταιρεία πριν την έναρξη της επανάστασης {Κασομούλη, τ. 1ος, σελ.39}.

Στις 28 Φεβρουαρίου του 1822 ονομάστηκε Στρατηγός με απόφαση της Γερουσίας της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος και τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους ονομάστηκε πάλι Στρατηγός το 1822 από το Εκτελεστικό Σώμα της Προσωρινής Διοίκησης της Ελλάδος (1/12 Σεπτεμβρίου 1822) μετά από πρόταση των καπεταναίων και χιλίαρχων της περιφέρειας και μάλιστα, δια υπογραφής στο δίπλωμα της προαγωγής του, από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο.

Υπέγραψε στις 25 Μαΐου 1821 τη Διακήρυξη της επανάστασης στο Ξηρόμερο, η οποία ευλογήθηκε και συντάχθηκε δια χειρός του φιλικού& Ηγουμένου της Ι.Μ. Ζαμπατίνας, Νικηφόρου Ζαβογιάννη και μοιράστηκε στην επαρχία Βονίτσης & Ξηρομέρου { Εφημ. Ξηρόμερο. φ. 35, σελ. 4 /1992 , Φυσεντζίδου επιστολαί, εκδ.1893 /σελ. 265, ΝΕΑ του Αρχοντοχωρίου , φ. 27/1988, σελ.7}.