death1

Στερνό αντίο στην Νικολίτσα Μούρτου

Η Εκπαιδευτική Κοινότητα της Α ΕΛΜΕ Αιτωλοακαρνανίας είναι από χθες το βράδυ φτωχότερη…
Η συνάδελφος Νικολίτσα Μούρτου πάλεψε για πολλές μέρες με τη σύγχρονη μάστιγα, αλλά τελικά δεν τα κατάφερε. Έφυγε χθες από κοντά μας και η απώλειά της μας γεμίζει θλίψη.
Βιάστηκε να συναντήσει τον αγαπημένο της σύζυγο Κώστα Καρακώστα που κι αυτός λίγες μέρες πριν είχε νικηθεί από τον κορωνοϊό… Νέοι άνθρωποι και οι δύο, ευτύχισαν να δημιουργήσουν μια πολύτεκνη οικογένεια αλλά δυστυχώς στο σύντομο πέρασμα από τη ζωή δεν πρόλαβαν να χαρούν όσο έπρεπε τα αποτελέσματα των κόπων τους…
Η Νικολίτσα αφήνει πίσω της δυσαναπλήρωτο κενό, στην οικογένεια, το σχολείο και την κοινωνία της Ναυπάκτου. Άφησε το στίγμα της και στα κοινά ασχολούμενη με την εκπροσώπηση των συναδέλφων στο ΔΣ της ΕΛΜΕ μας και θα τη θυμόμαστε πάντα για το χαμόγελο, την εργατικότητα και τη μαχητικότητά της…

Ευχόμαστε να δίνει δύναμη ο Θεός στους οικείους της! Θα σταθούμε δίπλα στα παιδιά των δύο συναδέλφων και θα προσπαθήσουμε να κάνουμε από τη μεριά μας ό,τι χρειαστεί για να απαλύνουμε τον πόνο από την απώλεια των αγαπημένων τους γονιών… Ευχόμαστε η μνήμη τους να τους καθοδηγεί στη ζωή τους!
Νικολίτσα, βιάστηκες! Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει!
Με απόφαση που πήρε σε έκτακτη συνεδρίαση, το ΔΣ της Α ΕΛΜΕ Αιτωλοακαρνανίας αντί στεφάνου στη μνήμη της συναδέλφου, θα πραγματοποιήσει δωρεά που θα ανακοινωθεί.

Α ΕΛΜΕ Αιτωλοακαρνανίας


Όταν λέγαμε ότι ο αριθμός των θανάτων από Covid19 που ανακοινώνεται καθημερινά δεν είναι ψυχρή στατιστική, αλλά κρύβει μέσα ανθρώπινα δράματα, δεν μπορούσαμε να φαντασθούμε ότι το κακό θα μας χτυπούσε την πόρτα με τον πιο σκληρό τρόπο. Μετά τον χαμό του αγαπημένου μας φίλου και συντρόφου Κώστα Καρακώστα -κι ενώ δεν μπορούσαμε με τίποτε να διανοηθούμε την Ναύπακτο χωρίς αυτόν- έφυγε από την ζωή η σύζυγός του, η αγαπημένη Νικολίτσα, με την οποία μαζί ασθένησαν και εισήχθησαν στο νοσοκομείο. Αχώριστοι στην ζωή, αχώριστοι και στον θάνατο, αφήνοντας πίσω τέσσερα παιδιά. Μένεις άφωνος μπροστά στην βάσκανο μοίρα ενός απ’ τα καλύτερα ζευγάρια που θα μπορούσες να συναντήσεις στην ζωή σου. Τί είδους σταύρωση ήταν αυτή, Μεγάλη Πέμπτη;

Καθηγητές και οι δύο και Πολίτες με όλη την σημασία της λέξης, δεν ήταν άνθρωποι που δίδασκαν και λόγο δεν κρατούσαν. Ό,τι πρέσβευαν ως όντα κοινωνικά και πολιτικά, το σφράγιζαν με την ζωή τους. Ο Κώστας και η Νικολίτσα δεν είχαν έρθει για να αναπαράξουν τους κατεστημένους ρόλους. Εκείνος μαγείρευε για την πολυμελή οικογένεια και ήταν άσχετος με την οικονομική διαχείριση του σπιτιού, την οποία είχε αναλάβει η Νικολίτσα. «Τα καταφέρνει έτσι, ώστε στο τέλος του μήνα να δίνει και σε μένα ένα χαρτζηλίκι», έλεγε ο Κώστας με τον σαρκασμό που τον διέκρινε αλλά που, δυστυχώς, δεν μπόρεσε μ’ αυτόν να ξορκίσει τον θάνατο.
Η κοινωνική και πολιτική δράση προέκυπτε και για τους δύο με τρόπο φυσικό, όπως το νερό τρέχει γάργαρο από μία πηγή, χωρίς να προσπαθούν να επιβάλουν τις απόψεις τους ούτε στα παιδιά τους, με τα οποία συνομιλούσαν σαν φίλοι.

Αυτό που δεν μπορούσαμε ούτε στα πιο άσχημα όνειρα να δούμε, την Ναύπακτο και την Άνω Χώρα χωρίς τον Κώστα και την Νικολίτσα, έγινε με τον πιο άδικο και άκαρδο τρόπο οδυνηρή πραγματικότητα. Ο λόγος είναι αδύναμος για να χωρέσει το δράμα και η μνήμη καλείται να υπερβεί την αδικία της απώλειας. Δεν πρόκειται να τους ξεχάσουμε και θα εξακολουθήσουμε να παλεύουμε για όσα εκείνοι ονειρεύτηκαν. Ευχόμαστε τα παιδιά τους να αντλούν κουράγιο από την δύναμη του παραδείγματος των αξέχαστων γονιών τους.

Γιώργος Βαρεμένος, Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας