pkosmas

Ποιμαντορική εγκύκλιος για τον δεκαπενταύγουστο

Π Ο Ι Μ Α Ν Τ Ο Ρ Ι Κ Η  Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ
(Εγκυκλιοσ υπ’ Αριθ. 133 – Εορτη Κοιμησεως Θεοτοκου 2020)

Ο ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΟΣΜΑΣ
ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

Προς τον ιερόν κλήρον, τις μοναστικές αδελφότητες
και τον ευσεβή λαό της καθ’ ημάς θεοσώστου Ιεράς Μητροπόλεως

Αγαπητοί πατέρες και αδελφοί,

Μια «όασι» είναι η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου την οποία ζούμε σήμερα. Μια «όασι» δροσερή και πνευματική, η οποία μέσα στη ζέστη των πειρασμών του καλοκαιριού, την πολύβουη ταραχή και σύγχυσι της κοινωνίας, δροσίζει, αναζωογονεί και ειρηνεύει τις ταλαιπωρημένες ψυχές.

Η Κοίμησι της Παναγίας μας δεν έχει τίποτα το κοινό με όσα συμβαίνουν στην κοίμησι των ανθρώπων. Δεν έχει ούτε πένθος και δάκρυα, ούτε κατήφεια και πόνους. Είναι εορτή χαράς, είναι πανήγυρις θριάμβου και δόξης. Σκορπίζει ελπίδα, δύναμι, παρηγοριά, στήριγμα και βοήθεια σε όλους μας.

Σήμερα, όλοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί πλησιάζουμε την χαριτόβρυτο εικόνα της Κοιμήσεως της Παναγίας μας, την ασπαζώμαστε με ευλάβεια και υιικό σεβασμό και χαίρουμε για τη δόξα της μεγάλης μας Μητέρας.

Βλέπουμε στην εικόνα, τον Κύριο και Θεό μας, τον Υιό και Θεό της Παναγίας μας, Ιησού Χριστό, να έχει στα χέρια του την παναγία ψυχή της. Και γνωρίζουμε ότι η Κυρία Θεοτόκος, μετά την Κοίμησί της και τον ενταφιασμό της στη Γεθσημανή, μόνο τρεις ημέρες έμεινε στον τάφο, γιατί αναστήθηκε όπως ο Υιός της και εκάθισε εκ δεξιών του Τριαδικού Θεού μας «πεποικιλμένη τη θεία δόξη».

Αξιώθηκε της μοναδικής αυτής τιμής και δόξης, διότι μόνη αυτή στον κόσμο αναδείχθηκε Μητέρα του Θεού μας ως ανθρώπου, τον ανέθρεψε, τον κράτησε στα χέρια της, τον διηκόνησε ως άνθρωπο. «Μετέστη προς ουρανόν», αλλά δεν «κατέλιπε τον κόσμον εν τη κοιμήσει και τη μεταστάσει της».

Η Παναγία μας, όσο έζησε την ταπείνωσι και τη σιωπή ακολουθώντας τον Κύριο, τόσο έδειξε την παρουσία της και την πρόσφορά της μετά την Κοίμησί της. Ως μητέρα της Ζωής, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης κάνει αισθητή την παρουσία της, θαυματουργεί, ομιλεί, κλαίει, δακρύζει, μυροβλύζει, φαίνεται ζωντανή. Απλώνει τα άχραντα χέρια της πάνω από τα πεδία των μαχών, μπαίνει στα χειρουργεία, θεραπεύει επιδημίες και αθεράπευτες ασθένειες, ταξιδεύει σε θάλασσες και στεριές.

Δεν μπορούμε να κρύψουμε «τον βυθόν του ελέους και την βρύσιν των απείρων θαυμάτων» της. Ιδιαιτέρως εμείς οι Έλληνες γνωρίσαμε και γνωρίζουμε την Παναγία μας στην ιστορική πορεία του Έθνους μας και στην προσωπική μας ζωή.

Αφ’ ότου οι Έλληνες αγκάλιασαν την Πίστι στον Υιό και Θεό της, τον Κύριο Ιησού Χριστό, έκαναν την Παναγία μας Μητέρα τους, προστασία και οδηγήτριά τους. Την κατέστησαν πολιούχο στη νέα πρωτεύουσα, την βασιλίδα των πόλεων, την ανέδειξαν Υπέρμαχο Στρατηγό, την έκαναν σύμβολο του πολιτισμού τους.

Η Παναγία μας δεν άφησε ποτέ τους Έλληνες χωρίς προστασία. Μαζί της οι Βυζαντινοί πρόγονοί μας επολέμησαν στις επάλξεις των τειχών της Κωνσταντινουπόλεως και συνέτριψαν τους βαρβάρους λαούς. Με το ιερό λάβαρό της εκήρυξαν την επανάστασι οι σκλαβωμένοι ραγιάδες. Κάτω από τη σκέπη της αγωνίστηκαν οι στρατιώτες μας στα βουνά της σημερινής Αλβανίας και συνέτριψαν τον Άξονα.

Κάθε ελεύθερος τόπος της πατρίδος μας ελευθερώθηκε με την αγάπη, την σκέπη και τις πρεσβείες της Παναγίας μας. Ας θυμηθούμε πόσα δεινά, φοβερές ασθένειες, επιδημίες και θανατηφόρες πληγές απέτρεψε και απομάκρυνε η Παναγία μας! Αν μιλούσαν οι θαυματουργές εικόνες της, στην Ελλάδα, στο Άγιον Όρος, θα μας εξιστορούσαν τις συγκλονιστικές σωτήριες επεμβάσεις της.

Γονατιστή η Παναγία μας στον θρόνο της Χάριτος, ποτέ δεν παύει να προσεύχεται για την προκοπή, την πρόοδο, την σωτηρία των ορθοδόξων χριστιανών Ελλήνων.

Παρόλο που για τόσα πρεσβεύει και τόσα προσφέρει η Παναγία μας στους Έλληνες, οι σύγχρονοι Έλληνες δεν απαντούν στην μεγάλη μας Μητέρα με ευγνωμοσύνη, με σεβασμό, με πίστι, με τιμές. Δεν πιστεύουν στην προστασία της και τη θεία δύναμί της, δεν την τιμούν, δεν την επικαλούνται. Όπως λέει ο Φώτης Κόντογλου «Σήμερα είμαστε άπιστοι, ακατάνυχτοι, χωρίς ευσέβεια και ευλάβεια».

Τόσα «σύννεφα» υπάρχουν γύρω μας και απειλούν να φέρουν πολλά δεινά, εθνικά και ατομικά, κι εμείς δεν καταφεύγουμε στην Υπέρμαχο Στρατηγό, στην πρέσβειρα, στην σώτειρα του Έθνους και του λαού μας, με πίστι και με ικεσίες ευγνωμοσύνης.

Ψυχρανθήκαμε πολύ, αγαπητοί. Ούτε οι αρετές της Παναγίας μας συγκινούν, ούτε η σκέπη της και η προστασία της μας ενισχύουν. Τρέμουμε, έχουμε ταραχή, ζούμε τον φόβο και την αγωνία, βλέπουμε συνεχώς κινδύνους εμπρός μας και γύρω μας. Όμως την παντοδύναμη, χάριτι Θεού, Μητέρα μας δεν τη φωνάζουμε, δεν της ζητούμε βοήθεια, γιατί χάσαμε την αγνή πίστι, την ζωντανή, την καθαρή, την αταλάντευτη πίστι στον Σωτήρα Χριστό και την αγάπη μας στην Παναγία.

Ως απόδειξη αυτών, είναι ότι επηρεασμένοι από όλες τις αλλότριες φωνές αυτόχθονες και ξένες, οι οποίες δεν τιμούν αληθινά τον Κύριο και την Παναγία σήμερα, κλονιστήκαμε κι εμείς, ολιγοπιστούμε και φοβόμαστε ακόμα και τα φρικτά Μυστήρια, τα οποία μας προσφέρουν το Πανάγιο Σώμα και το Αίμα του Θεανθρώπου Κυρίου μας.

Αγαπητοί πατέρες και αδελφοί,

Η μεγάλη σημερινή εορτή της δόξης και του μεγαλείου της Παναγίας, η εορτή που μας υπενθυμίζει ότι η Μητέρα μας είναι εδώ, κοντά μας, ανάμεσά μας, ως «προστασία και σκέπη». Ας ζητήσουμε να μας βοηθήσει να στερεώσουμε την πίστι μας στην παρουσία της, στην αγάπη της, στην προστασία της. Ας την παρακαλέσουμε να μας βοηθήσει να εδραιώσουμε μέσα μας την αταλάντευτη πίστι στο Χριστό μας.

Μην αμβλύνουμε, μην ψυχράνουμε την πίστι μας στον Αναστάντα Κύριο και Θεό, μην ακούμε οθνείες φωνές, οι οποίες προσβάλουν τον Κύριο και την ορθόδοξη Πίστι. Μην ψυχράνουμε την αγάπη μας στον Εσταυρωμένο Κύριο. Μην απομακρυνθούμε από τον Ιερό Ναό μας και από τον εκκλησιασμό. Όποιοι κι αν έλθουν, όποιοι κι αν μας ζητήσουν να αφήσουμε την Παναγία μας και τον Χριστό μας, μην τους ακούσουμε.

Μέσα σε αυτή την «όασι», την σημερινή εορτή της Παναγίας μας, ας αναζωπυρώσουμε την απόφασί μας: «Θα ζω και θα ομολογώ τον Χριστό μου, θα ομολογώ και θα καταφεύγω πάντοτε στην Παναγία μου»!

Μετά πατρικών ευχών,

O ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ