messolonghi9

Σκέψεις περί της πιθανής έλευσης μεταναστών στο Μεσολόγγι

Οι εικόνες που ξετυλίχτηκαν, αργά χθες το βράδυ στην ιστορική Πύλη-είσοδο του Μεσολογγίου, με αφορμή την είδηση ή την «φήμη» κατ΄άλλους, της έλευσης μιας ακόμη ομάδας άμοιρων μεταναστών, με σκοπό την εγκατάστασή τους και στο δεύτερο ξενοδοχείο της πόλης μας, αναδεικνύουν με ανάγλυφο τρόπο, όλα εκείνα τα στοιχεία της παθολογίας, που δεκαετίες τώρα, έχουν οδηγήσει μία προικισμένης από τη φύση και την ιστορία της περιοχή στον απόλυτο μαρασμό.

Δημοτικοί άρχοντες, για πολλοστή φορά μέσα στη συνέχεια τους, πιάνονται απροετοίμαστοι, απέναντι σε ένα σοβαρό πρόβλημα, γνωστό εδώ και πολύ καιρό σε όλους.
Χωρίς σχέδιο για την αποτροπή του, κυρίως όμως χωρίς μελέτη για τις αιτίες που το δημιουργούν, χωρίς κανέναν σχεδιασμό για την ουσιαστική αντιμετώπιση της ρίζας των προβλημάτων εκείνων, που ανάγκασαν ή οδηγούν τους δύο μοναδικούς επιχειρηματίες-Ξενοδόχους της περιοχής να ακουμπήσουν το πρόβλημα της επιβίωσης των μονάδων τους στην παραχώρηση αυτών για την εγκατάσταση μεταναστών επιδοτούμενων από διεθνείς φορείς.

Ψεύτικες και υποκριτικές διαμαρτυρίες κυβερνητικών, νυν και πρώην, κομματικών στελεχών ή βουλευτών, που εκ της θέσης τους έχουν βάλει πάρα πολλές φορές τις υπογραφές τους, φαρδιά-πλατιά, στην χωρίς σταματημό κατηφορική πορεία αυτής της περιοχής, στην θανατική της καταδίκη.

Είναι αργά για δάκρυα, όταν αυτά χύνονται πάνω από τον τάφο της ήδη νεκρής πόλης ή ακόμη χειρότερα, όταν αυτά, και μάλιστα από πολλούς, είναι δάκρυα απέραντης υποκρισίας.

Είναι αργά για φωνές και διαμαρτυρίες, όταν μάλιστα αυτές δεν τολμούν καν να στοχεύσουν ευθέως τους πραγματικούς πολιτικούς υπεύθυνους! Ακόμη χειρότερα είναι αναποτελεσματικές και επικίνδυνες, όταν περιορίζονται στην καταγγελία των ίδιων των μεταναστών, θυμάτων άλλων διεθνών εγκλημάτων.

Είναι αργά για οργή, όταν η μνήμη μας ανασύρει εύκολα στην επιφάνεια την παντελή αδιαφορία της μεγάλης πλειοψηφίας αυτών που σήμερα αναθεματίζουν την τύχη της πόλης μας ή βιαιοπραγούν κατά της περιουσίας του ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου, απέναντι στην τότε πολιτική εξουσία, όταν αυτή αφαιρούσε με βίαιο τρόπο την βασική, ίσως μοναδική τότε, χρυσοφόρα του πηγή, το ΤΕΙ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ. Την παντελή αδιαφορία και απουσία κάθε αντίδρασης όταν και η επόμενη πολιτική εξουσία, αθετώντας υποσχέσεις και δεσμεύσεις, δεν αποκαθιστούσε το έγκλημα! Απεναντίας, πολλοί από αυτούς που σήμερα φωνάζουν επιβράβευσαν, όχι μόνο μία φορά, και τους μεν και τους δε!

Είναι αργά γιατί, δεν ξεχνιέται η τραγική αδιαφορία της μεγάλης πλειοψηφίας των κατοίκων αυτής της πόλης, για το διαρκές έγκλημα διαδοχικών δημοτικών εξουσιών, αλλά και κεντρικών πολιτικών προσώπων, της μη λειτουργίας της Μαρίνας στο λιμάνι της πόλης, μιας αποδεδειγμένα νέας χρυσοφόρας πηγής για τον τόπο μας, με τις πολύ γνωστές τις αρνητικές συνέπειες για το παρόν και το μέλλον του Μεσολογγίου.

Είναι αργά για διαμαρτυρίες γιατί, δεν ξεχνιέται η τραγική αδιαφορία, στην καλύτερη περίπτωση, της μεγάλης πλειοψηφίας των κατοίκων αυτής της περιοχής για το καλώς εννοούμενο συλλογικό συμφέρον, το οποίο σήμερα εντελώς υποκριτικά το επικαλούνται, και η τραγική αποθέωση του ατομικού, προσωπικού συμφέροντος, σε κάθε πτυχή της ζωής της, που έρχονταν σε επαφή με το δημόσιο, κοινό, συλλογικό συμφέρον!

Είναι αυτή η αδιαφορία που σαν λίπασμα συνέβαλε στο στέριωμα και στη γιγάντωση μιας ολόκληρης σειράς ανίκανων δημοτικών εξουσιών, χωρίς πραγματική αγάπη και όραμα γι΄αυτόν τον τόπο, και έχει επιτρέψει, δεκαετίες τώρα, να διαχειρίζονται τις τύχες της, με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, βάζοντας, την υπογραφή της ανοχής ή της έγκρισής τους στην ταφόπλακα που το σκέπασε, οριστικά και αμετάκλητα.

Είναι αργά γιατί, πολλοί από μας βιώσαμε την απόλυτη αδιαφορία για το μέλλον αυτού του τόπου, όταν πριν μερικά χρόνια δίναμε τη μάχη, ελάχιστοι, για την αποτροπή της εγκατάστασης των μονάδων καύσης φυτικών ελαίων στην καρδιά του εθνικού της πάρκου. Εγκατάσταση και λειτουργία που αποτελούσε ένα ακόμη χαρακτηριστικό σημάδι της απόλυτης εγκατάλειψης και καταδίκης του τόπου αυτού από την κεντρική εξουσία.

Είναι αργά γιατί, κανείς δεν έδειξε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες πραγματική ανησυχία για την απουσία κάθε σχεδιασμού στήριξης ουσιαστικής και αξιοποίησης των βασικών πηγών πλούτου αυτής της περιοχής, όπως είναι η λιμνοθάλασσα και ο αγροτικός της τομέας.

Ας το καταλάβουμε, επιτέλους, ότι για το Μεσολόγγι, η παρουσία των μεταναστών δεν αποτελεί το αίτιο της καταστροφής του, αλλά το αποτέλεσμα.
Η έλευση των μεταναστών, καλεσμένοι των δύο μοναδικών ξενοδοχείων της πόλης, δεν αποτελεί το προεόρτιο μιας επαπειλούμενης καταστροφής, αλλά το μνημόσυνο της ήδη τελεσθείσας!

Μία ολοκληρωτική καταστροφή που φέρει τις υπογραφές πολιτικών εξουσιών, Δημοτικών αρχόντων, αλλά και εκείνων της μεγάλης πλειοψηφίας των δημοτών του, υπογραφές αδιαφορίας, συνενοχής, υπογραφές συγκάλυψης εγκλημάτων κατά του τόπου και του καλώς εννοούμενου συλλογικού συμφέροντος.

Είναι αργά πλέον για δάκρυα, πολύ περισσότερο όταν αυτά είναι συχνά και υποκριτικά…

 

ΥΓ. Για το συγκεκριμένο πρόβλημα λύσεις υπάρχουν, αλλά μπορούν να τις συλλάβουν και να τις κάνουν πράξη μόνο άνθρωποι που αγαπάνε και οραματίζονται αυτό τον τόπο.

 

Μιχάλης Χατζής (facebook)