farm1

Βήματα πρότασης για λύση στην κρίση της πατρίδας μας

Βήματα πρότασης για λύση στην κρίση με συνέχεια σε ανάλυση από προτάσεις όλων μας.

Εισαγωγή

Κάνοντας ανασκόπηση στα κοινωνικά δρώμενα των τελευταίων σαράντα χρόνων έχω να σημειώσω τα κεκτημένα, τα οποία μπορούμε να τα αντιστρέψουμε, μετατρέποντάς τα από αρνητικά πλεονάσματα στην κοινωνία του σήμερα σε θετικές δράσεις και λειτουργίες του αύριο.

Α) Τα τελευταία χρόνια στις πόλεις και τα μεγάλα αστικά κέντρα κατασκευάστηκαν ολυμπιακά έργα. Αναβαθμίστηκαν οι μεγάλες πόλεις. Δημιουργήθηκαν παντού ανά την Ελλάδα κατασκευαστικά οδικοί άξονες και πολλά τμήματα επαρχιακών Πανεπιστημίων. Οι μικρές πόλεις απέκτησαν επάρκεια σε διαμερίσματα. Τα περισσότερα από τα οποία σήμερα είναι άδεια καθώς και χώρους σίτισης και αναψυχής. Κατασκευάστηκαν σύγχρονες εγκαταστάσεις με πλήρη εξοπλισμό Σχολείων, Νοσοκομείων, Κέντρων Υγείας, Καπή, Δημοσίων κτιρίων. Αναπλάστηκαν και δημιουργήθηκαν σε μικρή κλίμακα στις επαρχιακές πόλεις και τα χωριά μας, κοινόχρηστοι χώροι με απαιτήσεις σύγχρονης αναβάθμισης του βιοτικού επιπέδου της κοινωνίας. Επομένως όπως καθημερινά διαμορφώνεται η ζωή, μας περισσεύει για ανακύκλωση νέας αναπτυξιακής λειτουργίας (ξεχωριστής για κάθε περιοχή) πλήρης κτιριακή υποδομή (ατομικά διαμερίσματα, κτίρια πανεπιστημιακών κοινοτήτων με έτοιμα αμφιθέατρα και εργαστήρια με πλήρη εξοπλισμό κ.λ.π. Δημόσια κτίρια τα οποία καθημερινά αποψιλώνονται από έμψυχο υλικό, επαρκής σχετικά υλικοτεχνική υποδομή, για την οποία απαιτείται λεπτομερής καταγραφή καθώς και όλης της αναφερθείσης υποδομής, διότι αποτελούν δημόσια περιουσία.

Β) Στα χωριά έχουμε μέτριους κατασκευαστικά οδικούς άξονες, αναπτύχθηκε αγροτουρισμός, έχουμε καταλύματα, χώρους σίτισης και αναψυχής.

Γ) Κυρίως στην επαρχία ή γύρω από τα αστικά κέντρα αναπτύχθηκαν συνεταιρισμοί γυναικών ασχολούμενες με τυποποίηση διάφορων προϊόντων και σκευασμάτων, οικογενειακές μονάδες επεξεργασίας ελαιολάδου, κρασιού, ζωικής, φυτικής παραγωγής κ.λ.π . Εξάγονται τα προϊόντα στο εξωτερικό μέσω της ηλεκτρονικής τεχνολογίας και της προσωπικής επαφής και διαφήμισης από μορφωμένους και καλλιεργημένους ανθρώπους, οι οποίοι ασχολούνται με την διαχείριση των μονάδων αυτών.

Δ) Οι περισσότερες Ελληνικές οικογένειες σπούδασαν τα παιδιά τους και τα εξόπλισαν επί πλέον με πολιτιστική έκφραση, όπως είναι η γνώση ξένων γλωσσών και η μουσική. Βαριά βιομηχανία της Ελλάδας στα χρόνια που πέρασαν ήταν η γνώση, για την οποία η κάθε οικογένεια πλήρωνε αδρά τον τομέα της παιδείας με τα ιδιαίτερα φροντιστήρια. Σήμερα έχουμε μία μεγάλη «δεξαμενή» επιστημόνων με όλες τις ειδικότητες, πολλοί από τους οποίους ξενιτεύτηκαν και σταδιοδρομούν στο εξωτερικό, αλλά επιθυμούν να γυρίσουν στη χώρα τους και να προσφέρουν.

Η Ελλάδα διαθέτει
Α) Ήλιο, θάλασσα, Αρχαιολογικούς χώρους, φυσικές ομορφιές σε κάθε πόλη ή χωριό, τοπικά προϊόντα, ιαματικά λουτρά, οικοσυστήματα θαλασσών και λιμνών, πολλές κτιριακές και υλικοτεχνικές υποδομές σε ικανοποιητικό επίπεδο, για τουριστική ανάπτυξη διάσπαρτες σε νησιωτική και ηπειρωτική Ελλάδα πλήρως οργανωμένες και σχεδόν άδειες Πανεπιστημιακές Κοινότητες στις μικρές πόλεις και ζεστούς και φιλόξενους ανθρώπους.

Β) Πολλούς νέους επιστήμονες με πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά γνώσεις, τεχνογνωσία, εμπειρία, εικόνες σχεδιασμού ευρωπαϊκών πόλεων από τα ταξίδια τους σε εσωτερικό και εξωτερικό με ορίζοντα με παρόν και μέλλον στον τόπο τους, τον οποίο οφείλουμε να επανασχεδιάσουμε αναδιατάξουμε-αναδιαρθρώσουμε. Σήμερα δεν στέλνουμε εργάτες για δουλειά στις φάμπρικες της Γερμανίας, αλλά εξάγουμε επιστήμονες- «μυαλά», τα οποία είναι υποχρέωσή μας ως οικογένειες και χώρα να τα κρατήσουμε εδώ.

Γ) Τους παλαίμαχους επιστήμονες οι οποίοι έχουν δώσει πολλά στην σημερινή κοινωνία και διαθέτουν την γνώση, την εμπειρία της κατασκευής και την σοφία και φιλοσοφία των χρόνων τους.

Δ) Έχουμε την σοφία των γερόντων. Ακούσματα από απλοϊκούς κατοίκους μεγάλης ηλικίας οι οποίοι λειτούργησαν στην κοινωνία από το 1940 και μετά για δραστηριότητες της παλαιάς εποχής και τρόπους διαχείρισης της απλής, λιτής και χωρίς άγχος καθημερινότητάς σε μεγαλουπόλεις, επαρχιακές πόλεις και χωριά, οι οποίοι γνωρίζουν πολλά, και οι οποίοι μπορούν να μας βοηθήσουν σήμερα στην καθημερινότητά μας, για να αναδείξουμε παραδοσιακές λειτουργίες με σύγχρονες μεθόδους, κάνοντας την ζωή μας πιο ανθρώπινη.

Η Ελλάδα δεν διαθέτει
1) Όμορφες (καλοσχεδιασμένες –φιλόκαλες- καλότεχνες) και καθαρές πόλεις, ανάδειξη των σημείων ενδιαφέροντος των πόλεών μας, καλούς οδικούς άξονες και συνειδητούς επαγγελματίες και πολίτες.

2) Σχολεία με δράσεις στα μέτρα της Χώρας μας για την ανάπτυξή της (προώθηση για επαγγέλματα γης και τροφικής αλυσίδας τα οποία αποτελούν το μέλλον της νέας γενιάς). Δεν χρειαζόμαστε μόνο διαδραστικά Σχολεία, τα οποία να προωθούν την τεχνολογία όπως είναι τα έργα «καινοτομίας», τα οποία προωθούνται σήμερα να τρέξουν μέσω Ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Εμείς δεν μπορούμε να αντιπροτείνουμε κάτι που είναι στα μέτρα μας και στην παράδοσή μας?

3) Υπηρεσίες ενεργές και χωροτακτημένες με θέσπιση απαραίτητα κεντρικού συντονιστικού οργάνου σχεδιασμού δράσεων (Κ.Σ.Ο.Σ.Δ) για την αναβάθμιση της ζωής της πόλης, του πολίτη και ολόκληρης της χώρας μας με δικλείδες ασφαλείας για κάθε εργασιακό κύκλο λειτουργίας σε όλες τις Υπηρεσίες του κοινωνικού ιστού της Χώρας. Για να παταχθεί και να τιμωρηθεί επιτέλους η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος (σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, και επιτέλους το «άδειο βαρέλι» των ταμείων, από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο να αποκτήσει «πάτο».

4) Νόμους οι οποίοι να θεσπίζονται, για να τηρούνται. Θα πρέπει κάποτε να ελέγχεται και η τήρησή τους την κατάλληλη χρονική στιγμή από τις αρμόδιες Υπηρεσίες, .

5) Τοποθέτηση σε συντονιστικές θέσεις άξιων επιστημόνων, η επιλογή των οποίων θα γίνεται με γνώμονα το ανώτατο δίπλωμα τη γνώση και την εμπειρία ή καταξιωμένων λόγω της προσφοράς των επιστημόνων με κατάθεση βιογραφικών ανάλογων της θέσης την οποία καταλαμβάνουν. Θα πρέπει να μπει τέλος στην αυθαίρετη τοποθέτηση με παράνομες και αντιδημοκρατικές διαδικασίες των «ημίμετρων» και των «βολεμένων», χωρίς επάρκεια διπλώματος για πελατειακή εξυπηρέτηση. Δεν είναι δυνατόν του Μηχανικού να προΐσταται Τεχνολόγος Μηχανικός του Γεωπόνου Τεχνολόγος γεωπονίας κ.ο.κ.
Καταργήσαμε τα διπλώματα και την αξία τους, τα ισοπεδώσαμε όλα. Οι κατέχοντες τις θέσεις εκτός της εξειδικευμένης πανεπιστημιακής γνώσης θα πρέπει επιπλέον να διαθέτουν ορίζοντα και ευαισθησία στην ομορφιά , την καλαισθησία, την φιλοτεχνία την ευρεία έννοια της χωροταξίας και του σχεδιασμού. Αυτά τα δεδομένα κυρίως για τις Τεχνικές Υπηρεσίες την λειτουργία των οποίων γνωρίζω εκ των έσω, τα έχουν κυρίως οι χωροτάκτες, οι Συγκοινωνιολόγοι, οι Αρχιτέκτονες ή οι Πολιτικοί Μηχανικοί. Τόσο σε θέσεις ηγεσίας, όσο και σε θέσεις επίβλεψης και συντονισμού της ομάδας μελέτης και της ομάδας επίβλεψης για έργα αναβάθμισης στις πόλεις μας της τάξης πολλών εκατομμυρίων, τα οποία συνήθως τους ανατίθενται .

6) Στις θέσεις ευθύνης δεν εκλέγονται ή τοποθετούνται άτομα τα οποία να διαθέτουν όραμα για τις πόλεις μας, οργανωτικές, διοικητικές και επικοινωνιακές ικανότητες. Αυτά τα προσόντα απαιτούνται για να κάνουν διαχείριση υπαρκτών προβλημάτων και να τα επιλύουν. Αν δεν διαθέτουν αυτά τα προσόντα θα πρέπει να αντικαθίσταται και να αναλαμβάνει άλλος ικανότερος από αυτούς. Η επιλογή αρχίζει από τον προϊστάμενο καθαριστριών μέχρι το πολιτικό προϊστάμενο, για να σταματήσουμε κάποτε να ακούμε γύρω μας την μόνιμη επωδό αποφυγής θέσης και ευθύνης «δεν γίνεται, δεν έχουμε λεφτά».

7) Ενεργούς κλαδικούς τοπικούς φορείς και κλαδικούς τοπικούς συλλόγους και πανελλαδικούς φορείς και συλλόγους με ρόλους, οι οποίοι θα υποβάλλουν αναμορφωτικές και αναπτυξιακές προτάσεις για τον τομέα τους, λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα του σήμερα.
Ο πρωτογενής τομέας στην Ελλάδα έχει ξεκινήσει με δειλά βήματα, η επεξεργασία και διάθεση προϊόντων του πρωτογενούς τομέα από καλλιεργημένους και μορφωμένους ανθρώπους, με δημιουργία και διαχείριση μικρών συνεταιρισμών και οικογενειακών μονάδων σε πολλές πόλεις της επαρχίας .
Αν οι κυβερνώντες των τελευταίων πενήντα χρόνων δεν έχουν υποθηκεύσει το μέλλον του πρωτογενούς μας τομέα, μπορούμε με καλή οργάνωση της εσωτερικής μας οικονομίας να επανασχεδιάσουμε την ανασύσταση του τομέα αυτού.

Θα αναφερθώ με δύο απλά παραδείγματα σε ανάπτυξη εσωτερικής κλειστής οικιακής οικονομίας και της δημιουργίας τοπικού συνεταιρισμού σε ένα μικρό χωριό από απλοϊκούς ανθρώπους, οι οποίοι ήξεραν να διαχειρίζονται την οικονομία του πιο μικρού κυττάρου, δηλαδή της οικογένειας και του αμέσως επόμενου κυττάρου μιας μικρής ανθρώπινης κοινωνίας, δηλαδή ενός μικρού αποκομμένου και αποκλεισμένου από τον υπόλοιπο κόσμο χωριού, το οποίο έπρεπε να επιβιώσει με τα προϊόντα του λόγω των συνθηκών ζωής την εποχή του 1960, προς την οποία, όπως πάμε οδεύουμε ολοταχώς.

α) Οι αγράμματες ηρωίδες μανάδες μας στην επαρχία, για να στηρίξουν την οικογένεια και τα οικονομικά του σπιτιού ανέπτυσσαν κλειστή εσωτερική οικογενειακή οικονομία. Στήριζαν τον επαγγελματία άνδρα τους αναλαμβάνοντας όλα τα έξοδα του σπιτιού. Από ένα μικρό κτήμα, το οποίο καλλιεργούσαν εξοικονομούσαν τα οπωροκηπευτικά, το κρέας για τις ανάγκες του σπιτιού τις ζωοτροφές των ζώων, το γάλα και τα παράγωγά του, έφτιαχναν το ψωμί σε φούρνο με ξύλα, τον τραχανά, ύφαιναν την προίκα των κοριτσιών, έραβαν, κεντούσαν, έπλεκαν κ.λ.π. Με αυτά εξοικονομούσαν χρήματα για τις ανάγκες του σπιτιού, μεγάλωναν την οικογένεια, σπούδαζαν και προίκιωναν τα παιδιά τους.
Η κάθε οικογένεια δεν είχε δάνεια στεγαστικά και καταναλωτικά, ζούσαν με τη δραχμική τσέπη τους και ήταν πλούσιοι με «πλούτο» καρδιάς και αισθήματα, με το γέλιο και το τραγούδι στο στόμα στις γιορτές και τα οικογενειακά τραπεζώματα. Έκαναν δηλαδή το «κουμάντο τους» όπως έλεγαν, δηλαδή διαχειριζόντουσαν τα οικονομικά τους, για να έχουν τα απαραίτητα για τη ζωή τους. Ήταν ευχαριστημένοι, είχαν τα πάντα, δεν είχαν τις ανέσεις και τον υλισμό του σήμερα, ο οποίος ποτέ δεν μας φτάνει, υμνούσαν το Θεό λέγοντας «δόξασοι ο Θεός». Ως παιδιά είχαμε «πλούσια τα ελέη» (έκφραση των γερόντων). Και πράγματι δεν είχαμε τίποτε και τα είχαμε όλα, γιατί η καρδιά μας ήταν γεμάτη αγάπη και ανθρωπιά, δεν είχε χώρο για ύλη, ανταγωνισμούς, κακίες και μικρότητες.

β) Σε μικρό χωριό και συγκεκριμένα στο Μέτσοβο, το οποίο ήταν σχετικά αποκομμένο λόγω της γεωγραφικής θέσεώς του, οι κάτοικοι ανέπτυξαν εσωτερική οικονομία. Με την οικονομική βοήθεια του Ευάγγελου Αβέρωφ και την παρότρυνση του, κάτοικος πήγε στην Ιταλία πήρε την τεχνογνωσία και στον τοπικό συνεταιρισμό, τον οποίο συγκρότησαν οι κάτοικοι για παραγωγή και τυποποίηση ντόπιων προϊόντων, έφτιαξαν και το επώνυμο τυρί «μετσοβόνε», το οποίο διαθέτουν στη χώρα μας και εξάγουν στο εξωτερικό.
Σήμερα όμως έχουμε διαφορετικά δεδομένα σε σχέση με το 1960. Διαθέτουμε ατομική ιδιοκτησία γης με μηχανήματα και αποθήκες. Για την άρδευση, διαθέτουμε νερά φυσικά ή μέσω διωρύγων ή γεωτρήσεων. Και το βασικότερο διαθέτουμε μεγάλη «δεξαμενή» από επιστήμονες όλων των ειδικοτήτων, οι οποίοι γνωρίζουν δύο ξένες γλώσσες το λιγότερο, οι οποίοι μπορούν να επανασχεδιάσουν την ανασύσταση του τομέα αυτού, οργανώνοντας μικρές οικογενειακές μονάδες ή μικρούς συνεταιρισμούς. Επίσης μπορούν να οργανώσουν όλα τα εργασιακά επίπεδα παραγωγής και διάθεσης των προϊόντων της κάθε περιοχής, αντλώντας πληροφόρηση από τους παλαιότερους στο χώρο αυτό, για τα προβλήματα τα οποία θα έχουν να διαχειριστούν, για να εξελιχθούμε στον τομέα αυτόν.

Επομένως
i) Έχουμε έτοιμη σχετικά καλή υποδομή για παροχή υπηρεσιών σε διάφορες πόλεις και χωριά, για ανάπτυξη του τουρισμού και του αγροτουρισμού έτοιμες εγκαταστάσεις πανεπιστημίων για οργάνωση π.χ σεμιναρίων, ημερίδων, πολιτιστικών δρώμενων κ.λ.π.

ii) Χρειαζόμαστε όμορφες (καλοσχεδιασμένες) και καθαρές πόλεις, , ανάδειξη των σημείων ενδιαφέροντος των πόλεών μας, καλούς οδικούς άξονες και συνειδητούς επαγγελματίες και πολίτες. Για να αρχίσουν αυτά να σχεδιάζονται, χρειαζόμαστε σύσταση φορέα εθελοντισμού από τον επιστήμονα μέχρι τον εργάτη και το «σοφό» γέροντα, ανασυγκρότηση των κλαδικών τοπικών φορέων, κλαδικών τοπικών συλλόγων και πανελλαδικών φορέων και συλλόγων, ενεργοποίηση των Δημάρχων, Αντιπεριφερειαρχών και Περιφερειαρχών με την συναίνεση και αρωγή της κυβέρνησης.

Σήμερα το χάσμα παλαιάς και νέας γενιάς είναι μεγάλο. Τα παιδιά μας κατηγορούν ότι φταίμε για όλα, διότι κανείς ποτέ δεν τιμωρήθηκε, δεν τηρήθηκαν οι νόμοι και δεν ενδιαφερθήκαμε για την εξυγίανση. Το μεγαλύτερο δικαστήριο για εμάς είναι τα μάτια τους, ανησυχούν με το παραμικρό για το ανασφαλές μέλλον τους. Ως κοινωνία βαδίζαμε σε λανθασμένο δρόμο, δεν κάναμε ρήξεις ανεχόμενοι το κάθε τι γύρω μας.
Σήμερα ως γονείς και ως επιστήμονες είναι καιρός να σηκώσουμε το ανάστημά μας, διότι πρέπει να συμμετέχουμε και στην κοινωνική αλληλεγγύη. Με τη συμμετοχή μας θα εξηγήσουμε στα παιδιά μας, ότι και από τα στραβά μαθαίνεις και θα λειτουργούμε πια σωστά, στηρίζοντας την ανάπτυξη της Χώρας μας.
Στήνουμε γέφυρες μεταξύ παλαιών και νέων επιστημόνων και ανασυγκροτώντας για λειτουργία με εθελοντικές ομάδες εργασίας επιστημονικούς συλλόγους και φορείς με την συμμετοχή νέων και παλαιών επιστημόνων. Ακούμε τα νεανικά τους όνειρα και τους στόχους τους. Ακούμε τι γίνεται έξω (τα τζιτζίκια του σήμερα) τα θέλω τους. Δανειζόμαστε τα ηλεκτρονικά τους χέρια και με γνώμονα τη γνώση, την πείρα και τη θέληση κάνουμε μία καινούργια αρχή, μέσα από την μαθηματική ανάλυση του προγραμματισμού των εργασιακών επιπέδων σε όλους τους εργασιακούς κύκλους, σε όλους τους τομείς του κοινωνικού ιστού της χώρας μας. Επανασχεδιάζουμε μαζί νέοι και παλαιοί επιστήμονες την Ελλάδα με νέους ορίζοντες και αναπτυξιακές λειτουργίες, για τα νιάτα μας για την κάθε πόλη και χωριό ξεχωριστά, με ανάπλαση της πυραμίδας των κυττάρων της κοινωνίας μας με τον παρακάτω αναγραφόμενο βηματισμό από την βάση προς την κορυφή.

Κύτταρο πρώτο: Ανασυγκρότηση του θεσμού της σημερινής μορφής της πυρηνικής οικογένειας μέσω και της εθελοντικής Σχολής Γονέων των διαδραστικών σχολείων με κύριο στόχο την ανάπτυξη θετικής σκέψης και δράσης, ανασύροντας το σύστημα των αξιών από το χρονονοντούλαπο του χθες και της απαξίας του σήμερα. Διότι δυστυχώς ανάγαμε την απαξία σε αξία. Έτσι θα γαλουχήσουμε τους σωστούς πολίτες του αύριο, αφού πρώτα εμείς «ωριμάσουμε».

Κύτταρο δεύτερο: Ανασυγκρότηση και ανάπλαση των Σχολείων σε διαδραστικά με «μέγεθος τσάντας» μικρό, όπως στη δική μου γενιά για να την «σηκώνουν οι πλάτες» των παιδιών. Να γίνονται εξετάσεις μόνο κατά εξάμηνο με πρόχειρα διαγωνίσματα και μόνο στο μάθημα της ημέρας και όχι σε επαναληπτικά κεφάλαια. Ήρθε ο καιρός να «ξεφουσκώσουμε» διεκδικώντας δυναμικά, συγκροτημένα και οργανωμένα με δράσεις και λειτουργίες τα ιδιαίτερα φροντιστήρια και το καλλιεργούμενο καθημερινό άγχος στα παιδιά και σε ολόκληρη την οικογένεια.
Στα διαδραστικά σχολεία τα παιδιά δεν θα πάρουν μόνο τη στείρα γνώση, αλλά θα μάθουν να λειτουργούν και να ενημερώνονται σε εθελοντικές λειτουργίες της καθημερινής ζωής, να ασχολούνται με κατασκευές και να γνωρίζουν το τόπο καταγωγής τους με εκδρομές σε τόπους ανάδειξης της πόλης και του Νομού μας. Επίσης το Υπουργείο Παιδείας θα πρέπει να αναθεωρήσει την «ποσότητα των βιβλίων» με ποιότητα ελαφρύνοντας το φόρτο της ύλης ανατρέποντας την μεταφορά ύλης του Γυμνασίου στο Δημοτικό, του Λυκείου στο Γυμνάσιο και του Πανεπιστημίου στο Λύκειο.
Να εισάγει απλά μαθήματα φιλοσοφίας και κοινωνιολογίας από το Γυμνάσιο ανάγνωση και ανάλυση παραμυθιών – λογοτεχνίας εικαστικές και πολιτιστικές δράσεις από το Δημοτικό.
Επίσης να συγκροτήσει εθελοντική ομάδα ειδικών των ανθρωπιστικών επιστημών για στήριξη της Σχολικής Κοινότητας, η οποία θα έχει ως κύριο μέλημα να ξεμπλοκάρει τον συναισθηματικό κόσμο των παιδιών και να τα προστατεύσει από την εικονική φιλία και τους κινδύνους που απορρέουν από την εξέλιξη της ηλεκτρονικής τεχνολογίας. Να ενημερώνει σωστά τα παιδιά μας για την χρήση των πολυμέσων και τις τεχνολογίας, για να παύσουν να μεγαλώνουν μπροστά σε έναν υπολογιστική. Να επανακτήσουμε τον χαρούμενο έφηβο και να εκλείψει ο θυμωμένος – φοβικός έφηβος, τον οποίο ανέδειξε η τεχνολογική γενιά παιδιών και εφήβων από το 1990 και μετά.
Και το κυριότερο απαίτηση της Σχολικής Κοινότητας προς το Υπουργείο Παιδείας ή προς κάθε αρμόδιο για την προστασία βιωμάτων παιδιών και εφήβων από το ανεξέλεγκτο διαδίκτυο, και απαγόρευση των κινητών στα Σχολεία όλων των βαθμίδων τις ώρες κατά τις οποίες τα παιδιά και οι έφηβοι βρίσκονται μέσα στο χώρο του Σχολείου (αίθουσες διδασκαλίας και προαύλιο).

Κύτταρο τρίτο: Αναμόρφωση της Δημόσιας τηλεόρασης. Η τηλεόραση είναι δική μας ανήκει στο λαό και διαμορφώνει συνειδήσεις. Ο Υπουργός ή οι καναλάρχες οφείλουν να επαναπροσδιορίσουν τα προγράμματά τους. Έχουμε υποχρέωση ως ενεργοί ώριμοι πολίτες να καταθέσουμε δημόσια προτάσεις προς κάθε αρμόδιο για τη δημόσια τηλεόραση.

Κύτταρο τέταρτο: Διαμόρφωση και ανάπλαση της πόλης. Οργάνωση φορέα εθελοντισμού πόλης και Αντιπεριφέρειας στον τομέα χωροταξίας με έδρα την Πρωτεύουσα του Νομού, ο οποίος θα συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση και ανάπλαση της πόλης και Αντιπεριφέρειας.

Κύτταρο πέμπτο: Ανάπλαση των Δήμων της Αντιπεριφέρειας.

Κύτταρο έκτο: Ανάπλαση των Δήμων της Περιφέρειας.

Ο ανθρωπισμός , θα πρέπει να μπει στην καθημερινότητα και στην πολιτική μας ζωή και να παίξει κύριο και σημαντικό ρόλο. Δίνει λύση για την έξοδο από την κρίση και στήριξη της οικονομίας με την τσέπη μας και όχι με δανεικά. Ήρθε ο καιρός αφού κάνουμε την ανάλυση για όλα τα παραπάνω αναφερόμενα, να ξεκινήσουμε τη σύνθεση, να βρούμε λύσεις μέσω προτάσεων και να ξεκινήσουμε την υλοποίησή τους.
Η συνέχεια μπορεί να γραφτεί από όλους μας με συμμετοχικές διαδικασίες μέσα από ένα θεσμοθετημένο φορέα εθελοντισμού και αλληλεγγύης για όλους του κλάδους και βαθμίδες του κοινωνικού ιστού των πόλεών μας.
( Τα παραπάνω αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του βιβλίου «σχεδιάζοντας το Μεσολόγγι» ή με άλλο διευρυμένο τίτλο «Σχεδιάζοντας την πόλη πρότυπο» το οποίο γράφτηκε το 2014 και είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο Web:https//:tsakmakli.wordpress.com)

Σταυρούλα Τσακμακλή
Πολιτικός Μηχανικός –Συγγραφέας