varasova5

Ιερή παράκληση στο σπήλαιο των Πατέρων της Βαράσοβας

varasova4

Την Παρασκευή 9 Αυγούστου, μια ομάδα νέων από την περιοχή Χάλκειας Ναυπακτίας, και όχι μόνο, με την συνοδεία οδηγών και με επικεφαλής τον π. Καλλίνικο Γεωργάτο, ανέβηκαν (αναρριχήθηκαν) στο σπήλαιο των Πατέρων της Βαράσοβας, προκειμένου να τελέσουν την ιερά Παράκληση, κάτι που επαναλαμβάνεται τα τελευταία χρόνια.

Οι συνθήκες ανάβασης – αναρρίχησης ήταν συνθήκες …ερήμου. Με 35 βαθμούς υπό σκιά και με απόλυτη άπνοια, οι προσκυνητές αισθάνθηκαν έστω και για το σχετικά σύντομο διάστημα της ανάβασης τι σημαίνει προσκύνημα σε σπήλαιο της ερήμου.

Με μερικές στάσεις έφθασαν σε διπλάσιο από τον προβλεπόμενο χρόνο στο ευλογημένο σπήλαιο, μνημείο του λεγομένου Αγίου Όρους της Αιτωλίας, αλυσίδα της σειράς Μοναστηριών, Σκητών, Σπηλαίων στα οποία ζούσαν μοναχοί που υμνούσαν τον Θεό.

Στο σπήλαιο διασώζονται τοιχογραφίες με παραστάσεις της Μεταμορφώσεως του Χρηστού, της Πεντηκοστής, των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, του Αποστόλου Παύλου.

Οι νέοι έψαλαν το τροπάριο της Μεταμορφώσεως κάτω από την αρχαία τοιχογραφία της Μεταμορφώσεως, και την ιερά Παράκληση (ιδιαιτέρως υπέρ των προσκυνητών Χρήστου, Δημητρίου, Θεοδώρου, Μιχαήλ, Ελένης, Φωτίου, Αντωνίου, Αγγέλου, Γεωργίου, Ιωάννου, Παναγιώτου, Αντωνίου, Νικολάου, Κωνσταντίνου, Γεωργίου, Νικολάου, Γεωργίου, Χαραλάμπους και υπέρ «των δι’ ευλόγους αιτίας απολειφθέντων» φίλων τους), μέσα στο σπήλαιο, στραμμένοι προς την ανατολή. Κάτω από τα πόδια τους ήταν η πανέμορφη Χάλκεια και η Ιόνια οδός και απέναντι τα βουνά της Ναυπακτίας, ο Πατραικό και ο Κορινθιακός κόλπος.

Είχαν την ευκαιρία, με αφορμή την ερώτηση του νεωτέρου παιδιού «γιατί το ονομάζουμε σπήλαιο των Πατέρων», να συζητήσουν για τους αγίους Πατέρες και για τους ευσεβείς προγόνους μας, τους αρχαιοτέρους και τους νεωτέρους, που αγάπησαν την παιδεία, την ευσέβεια, την γνώση του Θεού.

Οι «άγιοι Πατέρες» να ευλογούν τα σημερινά παιδιά, να πορεύονται τον ανάντη δρόμο της ευσεβείας, της παραδόσεως και της θεογνωσίας. Και να μας δίνουν δύναμη να πραγματοποιούμε ανελλιπώς το ευλογημένο αυτό προσκύνημά μας, ώστε να ακούγονται πάλι στο σπήλαιό τους οι παρακλητικοί ύμνοι, και μάλιστα από στόματα νεανικά.